Sögufræg bygging hrynur í Pompei
Byggingin hrundi aðfararnótt laugardags og því enginn á ferð á svæðinu að sögn öryggisvarða sem komu til vinnu klukkan 6:30 í gærmorgun.
Húsið var einu sinni í eigu skylmingaþrælsins Marcus Lucretius Fronto en sigrar hans á vellinum og ástarmál hafa verið ristir á framhlið þess.
ANSA fréttastofan hefur eftir menningarmálaráðherra Ítaliu, Sandro Bondi að byggingin hafi hrunið vegna mikilla rigninga í borginni undanfarna daga. Segir hann þetta sýna að herða verði viðhald með sögufrægum byggingum í borginni.
Hin forna borg Pompei var að öllum líkindum byggð á sjöttu öld fyrir Krist en elstu rituðu heimildirnar um Pompei eru frá árinu 310 fyrir Krist. Talið er að um tuttugu þúsund manns hafi búið í Pompei þegar mest var og flestir stunduðu þeir viðskipti af ýmsu tagi, samkvæmt Vísindavef Háskóla Íslands.
Pompei eyðilagðist ásamt fleiri bæjum og borgum í kröftugu eldgosi úr eldfjallinu Vesúvíusi 24. ágúst árið 79 eftir Krist. Lýsingar sjónarvotta af eldgosinu hafa varðveist í tveimur bréfum Pliníusar hins unga til sagnfræðingsins Tacitusar.
Bréfin og rannsóknir sem hafa verið gerðar í Pompei á síðari tímum sýna að eldgosið í Vesúvíusi hófst sennilega rétt eftir hádegi þann 24. ágúst. Ösku, vikri og gjósku tók að rigna yfir borgina og fljótlega varð Pompei þakin þriggja metra djúpu öskulagi.
Í kjölfarið byrjuðu húsþök að hrynja. Morgunin eftir streymdu gas og gjóska sem kallast "nuées ardentes" yfir Pompei og kæfði alla eftirlifandi íbúa borgarinnar.
Ösku og vikri rigndi dögum saman yfir borgina og að lokum var Pompei þakin sex til sjö metra öskulagi. Íbúar borgarinnar, mannvirki, híbýli og húsbúnaður grófust í öskunni og næstu sautján aldirnar var það hún sem varði leifar Pompei gegn eyðileggingu og ágangi veðra og vinda.
Rústir hinna fornu Pompei fundust á seinni hluta sautjándu aldar en byrjað var að grafa upp rústirnar árið 1748. Árið 1763 fannst platti sem á stóð „Rei publicae Pompeianorum" og staðfesti það að um rústir Pompei var að ræða. Frá 1869 hefur farið fram skipulagðar fornleifauppgröftur á svæðinu og má segja að uppgröfturinn í Pompei marki upphaf fornleifarannsókna nútímans.
„Öskulagið sem féll á Pompei hefur gert borgina að ómetanlegri heimild um daglegt líf Rómverja á þessum tíma því ýmislegt hefur varðveist í öskunni sem annars hefði ekki staðist tímans tönn. Má þar nefna ýmis veggmálverk, viðarhúsgögn og matarleifar.
Talið er að elsti hluti Pompei sé í suðvesturhlutanum en öll borgin stendur á um 66 hektara svæði. Í kringum hana liggur þriggja kílómetra langur borgarmúr. Sjö borgarhlið hafa verið grafin upp, fleiri hundruð húsa og ýmsar aðrar byggingar.
Einnig eru í Pompei frægar afsteypur af líkömum fólksins sem lést vegna gassins á öðrum degi eldgossins. Þær gerði ítalski fornleifafræðingurinn Giuseppe Fiorelli á fyrri hluta nítjándu aldar með því að hella steypu í holrúmið sem myndaðist í öskunni eftir að líkamar fólksins höfðu rotnað. Afsteypurnar sýna líkama sem hniprar sig saman til að verjast hamförunum," segir á Vísindavef HÍ.
