Frá fjármálahverfinu Pudong í Shanghai. Reuters

Alþjóðavæðingin færði Vesturlöndum framleiðsluvörur á gjafvirði og gerði íbúum heimshlutans kleift að fara í ódýr ferðalög til fjarlægra heimshluta. Nú er taflið hins vegar að snúast við. Nýmarkaðsríki eru að taka við sem aflstöðvar heimsviðskipta og bilið í lífskjörum minnkar stöðugt.

Jeremy Warner, aðstoðarritstjóri breska dagblaðsins Daily Telegraph og einn helsti álitsgjafi Bretlands um efnahagsmál, gerir þetta að umtalsefni á vef blaðsins.

Bendir Warner þar á að samkeppnisforskot Vesturlanda í hátæknigreinum á borð við lyfjaframleiðslu og flugvélasmíði sé að gufa upp.

En með einföldun má segja að það forskot hafi öðrum þræði verið afleiðing mikillar fjárfestingar Vesturlanda í mannauð í gegnum ríkisstyrkt menntakerfi á áratugunum eftir síðari heimsstyrjöldina.

Áhyggjulaust ævikvöld að baki?

Warner víkur að eftirlaunaréttindum Vesturlandabúa og varar við því að starfsmenn opinbera geirans kunni innan áratugar að standa í sömu sporum og starfsfólk í einkageiranum, þ.e. með því að horfa fram á minni lífseyrisgreiðslur en árgangarnir á undan.

Á það er ekki minnst í grein Warners en kann svo að fara að unga fólkið þurfi senn að framfleyta foreldrum sínum, líkt og tíðkaðist kynslóð fram af kynslóð fyrr á öldum?

„Dómsdagsvélin“ étur upp lífskjörin

Warner rifjar upp gagnrýni hagfræðingsins og Nóbelsverðlaunahafans Joseph Stiglitz á þau áhrif sem alþjóðavæðingin hafi haft í þróunarríkjum og verður að ætla að þau lúti að neikvæðum umhverfislegum áhrifum og misnotkun á berskjölduðu og varnarlausu vinnuafli.

Warner kveðst ósammála því að ramma beri alþjóðavæðinguna inn með þessum hætti.

Með því að gera Asíu, Rómönsku-Ameríku og Austur-Evrópu að virkum þátttakendum í alþjóðahagkerfinu og gera þannig hundruð milljónum manna kleift að undirbjóða starfsmenn á Vesturlöndum hafi Vesturlönd þvert á móti sett í gang „dómsdagsvél“ sem ógni enn frekari skerðingu á lífskjörum Vesturlandabúa.

Um hríð hafi svo virst sem alþjóðavæðingin tryggði stöðugt ódýrari vörur en nú hafi sá raunveruleiki tekið við að flæði alþjóðaviðskipta sé nú óvilhallt Vesturlöndum.