Enn og aftur er hafin rannsókn á umfangsmesta og þekktasta dómsmáli í Ástralíu fyrr og síðar. 32 ár eru síðan ungbarnið Azaria Chamberlain hvarf úr tjaldi foreldra sinna í eyðimörkinni og móðir hennar hrópaði: Villihundar tóku barnið mitt!

Fyrst heyrðist urr út úr myrkrinu í áströlsku eyðimörkinni. Svo heyrðist barn gráta. Þá varð allt hljótt. Ungbarn hafði horfið úr tjaldi. Fyrir utan stóð móðir og öskraði: „Villihundar tóku barnið mitt! (e. The ding's got my baby).

Á þessum orðum hófst umfangsmesta, dularfyllsta og umtalaðasta dómsmál ástralskrar sögu árið 1980. Tók villihundur virkilega barnið? Eða hafði móðir Azariu litlu, Lindy, skorið hana á háls og grafið í eyðimörkinni?

Lindy Chamberlain fyrir utan dómshúsið í Alice Springs í Ástralíu. AP

Nú 32 árum síðar vonast áströlsk stjórnvöld til að ljúka málinu í eitt skipti fyrir öll og er þetta í fjórða sinn sem rannsókn á því er opnuð. Lindy Chamberlain, móðir litlu stúlkunnar, var í upphafi dæmd fyrir að drepa hana en síðar sýknuð. Hún bíður þess enn að yfirvöld ljúki málinu sem gerði hana að hötuðustu konu í Ástralíu og víðar um heim.

Atburðurinn varð uppspretta óteljandi bóka. Þá var gerð ópera sem byggðist á málinu en þekktust er líklega kvikmyndin A Cry in the Dark með Meryl Streep í hlutverki móðurinnar.

Þjóð þjökuð af samviskubiti

En í Ástralíu snýst málið ekki aðeins um sekt eða sakleysi einnar konu. Það snýst um sekt og sakleysi heillar þjóðar. Ástralir vilja vera réttlátir og réttsýnir - en var Lindy beitt órétti? Hafði þjóðin dæmt konu sem ekkert hafði til saka unnið?

Sam Neill og Meryl Streep í hlutverkum Chamberlain hjónanna í myndinni A Cry in the Dark.

Því ætla Ástralar enn og aftur að freista þess að komast til botns í málinu - í eitt skipti fyrir öll.

„Þetta er svolítið eins og misheppnað og slæmt stríð,“ segir Tony Reymond réttarmeinafræðingur sem kom að rannsókn málsins á sínum tíma og lagði m.a. fram gögn sem þóttu sanna sakleysi Lindy. „Við þurfum að læra af þessu og sjá til þess að þetta gerist aldrei aftur.“

Martröðin hefst

Martröðin hófst 17. ágúst árið 1980. Fjölskyldan var í sumarfríi í Ayers Rock. Lindy og Michael Chamberlain voru þar ásamt tveimur sonum sínum og níu vikna dóttur, Azariu. Þau komu sér fyrir á tjaldsvæði á milli klettanna. Azaria litla svaf í tjaldinu og Lindy og Michael voru að elda mat rétt hjá er barnið tók að gráta. Lindy fór að athuga hvað væri að og sagðist hafa séð villihund (e. dingo) troða sér út úr tjaldinu og hverfa út í náttmyrkrið. Karfa Azariu litlu var tóm og teppið sem hún hafði ofan á sér enn hlýtt.

Þegar var gerð umfangsmikil leit að barninu en það fannst aldrei.

Chamberlain-hjónin voru ákveðin alveg frá upphafi í að villihundurinn hlyti að hafa tekið barnið. Fyrir utan tjaldið sáust spor eftir hund og inni í því voru blóðblettir. Fólk sem var á tjaldsvæðinu sagði lögreglunni að það hefði heyrt urr og svo barnsgrát. Barnagalli Azariu fannst síðar í eyðimörkinni, útataður í blóði. Engin vitni voru beinlínis að atburðinum og aldrei fannst lík barnsins.

En lögreglan sem og almenningur efaðist strax um frásögn hjónanna og töldu villihund ekki nægilega sterkan til að draga 4,5 kílóa barn á eftir sér. Þá fundust engin gögn um að villihundur hefði nokkru sinni hegðað sér með sambærilegum hætti. Villihundarnir voru þvert á móti taldir hlédræg dýr sem gerðu mönnum ekki mein.

Á þessum tíma voru DNA-rannsóknaraðferðir ekki komnar til sögunnar. Rannsakendur þóttust sjá blóð barnsins í bíl hjónanna og blóðugt handarfar á barnagallanum. Síðar kom í ljós að blóðið í bílnum var blanda af mjólk og efnum sem notuð voru við rannsóknina. Og blóðuga handarfarið á gallanum: Handarfarið reyndist ekki blóðugt heldur litað af rauðum eyðimerkursandinum.

Ákæruvaldið sagðist ekki finna neitt slef úr villihundi á barnagallanum en móðirin sagði barnið hafa verið í treyju yfir gallanum sem fannst ekki og taldi ákæruvaldið hana ljúga.

Eftir að málið fór fyrir dómstóla var ekki um annað talað í landinu. Og almenningur var ekki hrifinn af Chamberlain-hjónunum. Þau voru Sjöundadags aðventistar, sem fólki fannst skrítið, og svo fannst því Lindy alltof róleg og yfirveguð. Hún var of fínt klædd og röddin of yfirveguð þegar hún lýsti atburðarásinni - hún gæti ekki verið syrgjandi móðir.

Lindy fékk líflátshótanir. Það var hrækt á hana á götum úti og fólk safnaðist saman fyrir utan heimili hennar og spangólaði eins og villihundar.

Lindy var dæmd fyrir að drepa dóttur sína en þá var hún ólétt að sínu fjórða barni. Var Lindy sögð hafa skorið dóttur sína á háls með skærum og látið allt líta út fyrir að villihundur hefði verið að verki. Fékk hún lífstíðarfangelsisdóm. Michael var dæmdur fyrir að vera vitorðsmaður hennar.

Sönnunargögn finnast - villihundar ráðast á fleiri börn

Þegar Lindy hafði afplánað þrjú ár af dómi sínum fannst treyja litlu stúlkunnar fyrir tilviljun, nálægt bæli villihunda. Fáeinum dögum síðar var Lindy sleppt úr fangelsi. Sérstök rannsóknarnefnd fór aftur yfir málið og hrakti flestar fyrri rannsóknarniðurstöður. Lindy var í kjölfarið sýknuð.

Almenningur stóð á öndinni og átti bágt með að trúa því sem hafði gerst. Og hjónin voru ekki tekin í sátt strax. Trúarbrögð þeirra voru nær óþekkt og fóru alls konar sögur á kreik um mannfórnir innan kirkju hjónanna en Michael var þar prestur. Var talað um að þau væru djöflatrúar og hefðu því m.a. klætt dóttur sína í svört föt.

En eftir því sem sönnunargögnin hlóðust upp, sem studdu sakleysi Lindy, fékk ástralska þjóðin samviskubit. Enn er þjóðin sakbitin, þremur áratugum síðar. Nú fer dánardómstjóri í þriðja sinn yfir málið.

Fyrir nokkrum árum réðst hópur villihunda á börn og eitt þeirra lést af sárum sínum. Um það leyti þótti mörgum Áströlum komin staðfesting á því að villihundur hefði tekið barn Chamberlain-hjónanna.

Meryl Streep í hlutverki Lindy Chamberlain með dótturina Azariu.

Ástralskur villihundur, dingo.