Draga þarf úr launaleynd
Frambjóðendur voru allir sammála um að launamunur kynjanna væri óviðunandi og voru þeir spurðir um atvinnustefnu og aðgerðir til að útrýma launamuninum. M.a. komu fyrirspurnir um hvort frambjóðendur væru tilbúnir að "einkavæða" upplýsinga- og stjórnsýslulög þannig að þau myndu ekki einungis ná til hins opinbera heldur einkageirans líka. Og hvort stjórnmálaflokkarnir væru tilbúnir að takmarka launaleynd á komandi kjörtímabili með því að setja lög sem skylda fyrirtæki til að taka saman a.m.k. einu sinni á ári upplýsingar um laun karla og kvenna
"Langöflugustu aðgerðirnar til að ráðast gegn kynbundnum launamun eru almennir, gagnsæir kjarasamningar þar sem öll kjör eru uppi á borðinu. Í gegnum launaleynd og óumsamdar sporslur læðist launamunurinn aftan að okkur," sagði Steingrímur J. Sigfússon frá Vinstri hreyfingunni grænu framboði og lagði áherslu á að launamunur sem skýrðist eingöngu af kynferði væri klárt lögbrot. Hann telur koma vel til greina að upplýsingalög verði látin ganga yfir einkageirann líka en varaði við því að fyrirtæki myndu bera fyrir sig persónuvernd vegna einstaklingsbundinna kjarasamninga. "Ég hef oft hugsað um aðra aðferð og hún er sú að koma á jafnréttislögreglu og láta hana hafa sambærilegar heimildir og til dæmis samkeppnisyfirvöld og skattayfirvöld hafa, til þess að fara inn í fyrirtæki og sækja upplýsingar," sagði Steingrímur.
Arfur fortíðarinnar
"Það er brýnast af öllu að hafa gegnsæja launasamninga," sagði Margrét Sverrisdóttir frá Frjálslynda flokknum. "Stefna ríkisstjórnarinnar hefur að mínu mati verið kynblind í atvinnumálum. Nýjasta dæmið um það eru að sjálfsögðu sex milljarðarnir, innspýtingin góða, þar sem um er að ræða eingöngu hefðbundin karlastörf en það sem konur fá eru brauðmolarnir, afleidd kvennastörf í þjónustugeiranum. Mér finnst mjög mikilvægt að setja kynjagleraugun upp við allar opinberar framkvæmdir." Henni líst vel á þá hugmynd að skylda fyrirtæki til að upplýsa reglulega um laun karla og kvenna.Vísað var í tölur um hlutfall karla og kvenna í störfum í veitustarfsemi og mannvirkjagerð í tengslum við umræðu um sex milljarðana en árið 2002 voru konur 1,2% þeirra sem unnu við veitustarfsemi en karlar 98,8% og sama ár voru konur 14% þeirra sem unnu við mannvirkjagerð en karlar 86%, að sögn Kristínar Ástgeirsdóttur.
Björn Ingi Hrafnsson, frambjóðandi Framsóknarflokks, tók að nokkru leyti undir gagnrýni á sex milljarða aukafjárveitingu ríkisins til atvinnumála. "Ég held að hugsunin á bak við þá fjárveitingu hafi verið arfur fortíðarinnar. Hagfræðingarnir segja að arðsemi vegaframkvæmda sé mikil á skjótum tíma en ég held að málið sé að sú hugsun að þurfa að kyngreina hafi ekki verið til staðar." Björn Ingi telur nauðsynlegt að slík hugmyndafræði liggi á bak við ákvarðanatöku í framtíðinni. Hann telur kynbundinn launamun lögbrot en að viðhorfsbreyting muni verða, m.a. með nýjum lögum um fæðingarorlof feðra.
"Það er mikilvægt að kjarasamningar verði eins gegnsæir og mögulegt er," sagði Guðrún Ögmundsdóttir frá Samfylkingu en að hennar mati þarf líka samstillt átak til að útrýma launamun kynjanna sem hún telur lögbrot. Guðrún nefndi einnig að Samfylkingin vill leggja áherslu á að leggja fé í nýsköpun, rannsóknir og sérstök verkefni til að auka atvinnuþátttöku kvenna á borð við Auður í krafti kvenna. Guðrún er sammála því að upplýsingalög ættu að taka til einkageirans auk hins opinbera og yrði það til þess að draga úr launaleynd, einnig að stór fyrirtæki hefðu jafnréttisráðgjafa.
Guðrún Inga Ingólfsdóttir, frambjóðandi Sjálfstæðisflokks, sagði að ráðast þyrfti að rótum vandans því allt frá fæðingu væri komið fram á mismunandi hátt við stráka og stelpur. Guðrún Inga telur að launaleyndina þurfi að uppræta og telur vel athugandi að setja í lög að fyrirtækjum sé skylt að veita upplýsingar um laun karla og kvenna.
Klámefni í opnu sjónvarpi
Klám og ofbeldi var einnig rætt á fundinum. Fram kom að í nýlega skipaðri samráðsnefnd til að fara yfir ofbeldismál og koma með tillögur í málaflokknum eigi einungis sæti embættismenn en í nágrannalöndunum væri þátttaka kvennahreyfinga í slíkri nefnd talin nauðsynleg.Fram komu fyrirspurnir um hvort löglegt væri að sýna klám í sjónvarpi þótt á ruglaðri rás væri. Bent var á að í opnu sjónvarpi væri allan sólarhringinn einnig að finna klámefni og tónlistarmyndbönd nefnd í því sambandi. Fulltrúar allra flokka lýstu vilja til að vinna gegn klámvæðingu og voru frambjóðendur sammála um að ekki ætti að leyfa klámi að blómstra. Tekið var undir að grasrótarsamtök kvenna væru mikilvæg þegar rannsaka ætti ofbeldi gagnvart konum.
Sofnað á verðinum
Þeirri spurningu var m.a. beint til fulltrúa stjórnmálaflokkanna til hvaða aðgerða væri hægt að grípa til að auka þátttöku kvenna í stjórnmálum. Prófkjör Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík var sérstaklega nefnt í þessu sambandi en þar komust fáar konur í örugg sæti. Sjálfstæðiskonurnar voru spurðar hvernig þær ætluðu að heyja kosningabaráttuna í jafnréttismálum þegar sú skoðun væri ríkjandi innan Sjálfstæðisflokksins að ekki skipti máli að eingöngu annað kynið kæmi að stjórnun landsins."Við höfum kannski sofnað svolítið á verðinum," sagði Guðrún Inga og vísaði til prófkjörs Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. "Við vitum af þessu í Sjálfstæðisflokknum núna og ætlum ekki að láta svona hluti gerast aftur." Katrín Fjeldsted frá Sjálfstæðisflokki sagðist hafa verið í stjórnmálum í tuttugu ár en samt ekki eiga svar við því hvernig ætti að fjölga konum í stjórnmálum. Að hennar mati eru ekki margar vænlegri leiðir heldur en kynjakvóti til að fjölga konum en hún sagðist ekki tala fyrir sinn flokk í því máli. Katrín telur að broddurinn í kvennabaráttunni hafi í raun horfið þegar farið var að tala um jafnrétti í staðinn fyrir kvenfrelsi. Kolbrún Halldórsdóttir frá Vinstri grænum sagði einnig að jafnrétti yrði ekki náð nema með kvenfrelsi.
