mbl.is/Árni Sæberg

„Sprettan er afspyrnugóð á Austfjörðum, menn muna vart eftir annarri eins berjasprettu og er á Seyðisfirði og víða á Austfjörðum. Það eru líka góð ber í Þingeyjarsýslu, en sprettan á Norðurlandi vestra er heldur í seinna lagi þótt það sé ekki alveg séð fyrir endann á því, það getur líka ræst úr þar,“ segir Sveinn.

Spurður hvers vegna sprettan sé svo góð sem raun ber vitni á Austurlandi segir Sveinn gott veðurfar meginskýringuna. „Það er búið að vera hlýtt og gott sumar.“

Sveinn segir sér hafa brugðið mjög þegar hann heyrði veðurfræðing ræða um fyrsta næturfrostið í veðurfréttatíma í vikunni. Það var reyndar á hálendinu, og því enn tími til stefnu til að tína ber í sultu, saft, eða út á skyrið.

„Næturfrost þýða heldur ekki endilega endalok berjatínslu, sumir segja það bara ágætt fyrir krækiberin að lenda í frosti í eina eða tvær nætur, þá verði þau bara sætari í saftina. En manni líst samt ekki á blikuna þegar maður fer að heyra af næturfrosti, og reynir þá að drífa í að bjarga verðmætunum,“ segir Sveinn.

Undir það síðasta í berjatíðinni koma hrútaberin, og er útlit fyrir góða hrútaberjatíð fyrir austan líka, segir Sveinn. Einnig ætti fólk í berjamó að hafa augun opin fyrir jarðarberjum, sem finna má villt ótrúlega víða um landið.