Valgerður Sverrisdóttir, utanríkisráðherra og fyrrverandi iðnaðarráðherra, sagði í fréttum Útvarpsins, að það væri af og frá að hún hafi stungið skýrslu Gríms Björnssonar jarðeðlisfræðings um Kárahnjúkavirkjun og sprungumyndun á svæðinu undir stól eða leynt henni fyrir Alþingi. Ástæðulaust hafi verið að leggja skýrsluna fyrir í þinginu.

Sagist Valgerður sjálf hafa sagt frá efni skýrslunnar í ræðu sem hún hélt á Alþingi.

Kristinn H. Gunnarsson, þingmaður Framsóknarflokks, sagði á fréttavakt NFS í dag, að hann teldi trúnaðarbrest vera orðinn milli Valgerðar og þingsins og hann líti svo á að skýrslunni hafi verið leynt fyrir þinginu. Til þess gæti komið, að ráðherra sé ekki sætt.

Forsaga málsins er, að árið 1999 var Hallormsstaðaryfirlýsingin svokallaða undirrituð, um vilja íslenskra stjórnvalda, Norsk Hydro og Landsvirkjunar til að kanna hagkvæmni þess að reisa álver í Reyðarfirði sem knúið yrði orku frá Fljótsdalsvirkjun. Landsvirkjun gerði úttekt á umhverfisáhrifum Fljótsdalsvirkjunar og birti skýrslu um málið haustið 1999 og nokkru síðar staðfesti Alþingi virkjunarleyfið.

Í maí 2001 var skýrsla um mat á umhverfisáhrifum Kárahnjúkavirkjunar afhent Skipulagsstofnun ásamt fylgigögnum.

Hinn 1. ágúst 2001 lagðist Skipulagsstofnun gegn Kárahnjúkavirkjun vegna „umtalsverðra umhverfisáhrifa og ófullnægjandi upplýsinga um einstaka þætti framkvæmdarinnar og umhverfisáhrif hennar."

20. desember 2001 féllst Siv Friðleifsdóttir, þáverandi umhverfisráðherra, á Kárahnjúkavirkjun og felldi úr gildi úrskurð Skipulagsstofnunar.

Í febrúar 2002 sendi Grímur Björnsson jarðeðlisfræðingur greinargerð sína um Kárahnjúkavirkjun til orkumálastjóra til kynningar og aðgerðar, þar sem Grímur gerði alvarlegar athugasemdir við umhverfismatsskýrslu Landsvirkjunar og bendir á að verkefnið væri „illa undirbúið og alls ekki tækt til ákvarðanatöku". Orkumálastjóri stimplaði greinargerðina sem trúnaðarmál og kynnti hana í framhaldinu aðeins fyrir iðnaðarráðuneytinu og Landsvirkjun.

8. apríl 2002 samþykkti Alþingi frumvarp ríkisstjórnarinnar um heimild til handa Landsvirkjun um að reisa Kárahnjúkavirkjun. Lögin voru samþykkt með 44 atkvæðum gegn 9, tveir þingmenn sátu hjá en átta voru fjarstaddir atkvæðagreiðslu.