Borgarráð Reykjavíkur samþykkti í vikunni að láta kanna hagkvæmni þess að hefja snjóframleiðslu á skíðasvæðinu í Skálafelli. Segir í greinargerð með tillögunni, að uppsetning snjóframleiðslukerfis sé eitt af því sem taka þurfi afstöðu til þegar rætt verðium framtíðarrekstur skíðasvæðanna. Víða um heim hafi slík kerfi gert það kleift að fjölga notkunardögum skíðasvæða til mikilla muna og þannig gjörbreytt rekstri þeirra til hins betra.

Kjartan Magnússon, borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks, flutti tillöguna. Er þar vísað til þess, að í sérstökum þjónustusamningi milli sveitarfélaga með aðild að stjórn Skíðasvæða höfuðborgarsvæðisins sé kveðið á um að á samningstímanum, þ.e. á árunum 2003-2007, skuli 465 milljónum króna varið til nýframkvæmda á skíðasvæðunum, þ.e. í Bláfjöllum og Skálafelli. Umræddir fjármunir hafi að mestu leyti runnið til viðhalds og uppbyggingar í Bláfjöllum. Vegna snjóleysis hafi miklar fjárfestingar skíðasvæðanna á undanförnum árum þó nýst mun verr en vonast var eftir.

Núgildandi samningur um skíðasvæðin renni út í lok árs 2007 og því þurfi aðildarsveitarfélög þeirra bráðlega að taka ákvarðanir um áframhald samstarfsins og nýframkvæmdir næstu ára. Þar sem útlit sé fyrir að engar nýframkvæmdir muni eiga sér stað á skíðasvæðinu í Skálafelli á samningstímabilinu sé tímabært að meta hvaða uppbyggingarverkefni þar koma helst til greina og m.a. þurfi að taka tillit til uppsetningar snjóframleiðslukerfis.

Snjóframleiðsla byggist á því að vatni er dælt undir þrýstingi að snjóbyssum, sem þeyta vatninu á loft þar sem það kristallast og fellur síðan til jarðar sem snjór. Til að hægt sé að framleiða snjó þarf lofthiti að vera undir frostmarki eða að lágmarki -1° C. Vatnsöflun er ein helsta forsenda snjógerðar en síðan þarf að leiða vatnið í lögnum í þær skíðabrekkur þar sem framleiðslan fer fram.