Eftir Friðrik Ársælsson

fridrik@mbl.is

Á fimmta hundrað einstaklinga er í umsjón Fangelsismálastofnunar að einhverju leyti. Um 250 manns eru á reynslulausn, skilorði eða ákærufrestun, helmingi færri eru í fangelsi og um 100 einstaklingar taka út refsingu í formi samfélagsþjónustu. Aðeins tveir sálfræðingar annast hópinn, en starfskraftar þeirra fara að langmestu leyti í einstaklingsþjónustu við þá sem eru innan veggja fangelsanna hverju sinni.

"Við þyrftum að minnsta kosti einn sálfræðing til viðbótar inn í fangelsin, helst tvo, og þá er ég bara að miða við stöðuna eins og hún er í dag þar sem fjölgun hefur bæði verið á föngum og þeim sem nýta sér þjónustu okkar," segir Anna Kristín Newton, réttarsálfræðingur og starfsmaður Fangelsismálastofnunar.

Vantar peninga – ekki viljann

Í stöðunni sé ekki mögulegt að bjóða upp á hópmeðferð. "Við verðum að sinna þeim sem á þurfa að halda núna og við þörfnumst einfaldlega aukinnar aðstoðar til þess að geta hafið hópmeðferðirnar. Við byrjuðum til dæmis með reiðistjórnunarnámskeið sem við unnum nánast allt í aukavinnu og við bara getum það ekki, þetta er of þungur hópur til þess," segir Anna.

Hún segir fjárveitingar til stofnunarinnar standa í vegi fyrir því að mögulegt sé að ráða fleiri sálfræðinga til starfa, ekki skorti á viljann til þess að fjölga slíku fagfólki. "Það hefur margt breyst síðan ég byrjaði hérna fyrir sjö árum. Hópurinn sem kemur inn í dag er dálítið öðru vísi en verið hefur. Hann er fúsari til að óska eftir hjálp og margir eru kannski verr staddir en áður, hafa lengri neyslusögu og annað slíkt. Við verðum til að mynda vör við að einstaklingum með geðræn vandkvæði, á borð við ofvirkni og athyglisbrest, hefur fjölgað."

Sjá nánar í Morgunblaðinu í dag.