Fram kemur í dómnum, að maðurinn sé fæddur árið 1966. Þegar hann óskaði eftir íslenskum ríkisborgararétti framvísaði hann m.a. ljósriti af írönsku fæðingar­vottorði, sögðu útgefnu árið 1966 en maðurinn hafði látið falsa það með öðru skírnarnafni og að hann væri fæddur árið 1347 samkvæmt írönsku tímatali, sem samsvaraði 1968 samkvæmt gregorísku tímatali.

Fram kemur í dómnum, að maðurinn kom fyrst til landsins árið 1999, frá Bretlandi, og framvísaði þá portúgölsku vegabréfi. Honum var veitt dvalarleyfi á Íslandi af mannúðarástæðum.

Í dómnum er haft eftir manninum, að hann hefði notað falskt nafn, bæði í samskiptum sínum við íslensk stjórnvöld og í daglegu lífi, þar sem hann hefði verið í lífshættu. Sagði hann að lögreglan í Íran hefði á sínum tíma sakað hann um að vera í andspyrnuhreyfingu og hafi hann því verið handtekinn og pyntaður. Hann hafi þó losnað úr fangelsi gegn tryggingu en átt að mæta aftur fyrir dóm. Hafi hann þá farið úr landi, til Bretlands og síðan Íslands og sagðist hafa haft spurnir af því að það gæti sett líf hans í hættu ef hann fyndist hér á landi. Hætta væri á að hann yrði drepinn eða sendur aftur til Íran. Sagði maðurinn mikið álag og kvíða hafa fylgt því að vera á flótta undan yfirvöldum í Íran.