Eftir Þorbjörn Þórðarson thorbjorn@mbl.is

„Það sem vegur þyngst er að olíuverð hefur sett reksturinn úr skorðum. Við sáum ekki þessar þrengingar fyrir. Veikt gengi krónunnar er líka mjög slæmt fyrir reksturinn enda eru öll okkar aðföng keypt erlendis, til dæmis varahlutir í vagnana,“ segir Reynir Jónsson, framkvæmdastjóri Strætó bs.

Útlitið er ekki gott hjá fyrirtækinu um þessar mundir. „Við áætlum að okkur vanti um þrjú hundruð milljónir í reksturinn bara til þess að komast í gegnum þetta ár,“ segir Reynir.

Að sögn Reynis hafa nýir kjarasamningar einnig sett strik í reikninginn. Laun hafi hækkað enda eru starfsmenn fyrirtækisins hjá fjórum stéttarfélögum, Starfsmannafélagi Reykjavíkur, Samiðn, Eflingu og svo eru ökumenn verktaka sem keyra vagna fyrir fyrirtækið hjá ASÍ. Miðaverð í strætó hér er lágt í samanburði við önnur lönd. Miðaverð hefur ekki breyst síðan í ársbyrjun 2006, þegar það var lækkað.

Ein af spurningunum sem Strætó stendur frammi fyrir er hvaðan fjármagnið eigi að koma. Er til dæmis réttlætanlegt að gefa frítt í strætó þegar fyrirtækið er í fjárhagskröggum? „Það er tekist á um þessi atriði. Þegar ákveðinn hópur í samfélaginu fær frítt í vagnana þá missir fyrirtækið auðvitað tekjustofn, eðli málsins samkvæmt. Taki sveitarfélögin tekjustofninn út verða þau hreinlega að kaupa hann af okkur, það er grundvallarhugsunin. Vandinn í þessu er samt sá að þegar harðnar á dalnum hjá fólki þá versnar fjárhagur sveitarfélaganna. Þetta er því ekki auðsótt fé, “ segir Reynir.