„Þetta er í raun eins og kennslustund í einelti,“ segir Ína Marteinsdóttir, geðlæknir og móðir sex ára stúlku. Alexandra, dóttir Ínu, hóf nám í Ártúnsskóla í haust, en hún er ein örfárra barna í 1. bekk skólans, sem ekki hafa fengið pláss á frístundaheimilinu Skólaseli, sem Íþrótta- og tómstundaráð rekur við skólann.

Mannekla hefur verið á frístundaheimilum nú í skólabyrjun. Hjá ÍTR hefur viðmiðið verið að börn í 1. bekk gangi fyrir um pláss á heimilunum, en þó ekki börn þeirra sem sóttu um eftir 1. apríl. „Ég hef enga skýringu fengið á því af hverju börn þessa hóps eru talin í minni þörf á forgangi. Má ekki ætla að þau geti verið í brýnustu þörfinni, nýflutt í hverfið eða af erlendu bergi brotin eða eigi mögulega foreldra sem eiga við heilsufarsvanda að stríða?“

Ína segir að í þeirra tilviki sé málum þannig háttað að fjölskyldan hafi búið langdvölum erlendis en fjölskyldufaðirinn er erlendur. „Við þekktum ekki kerfið og fengum enga fræðslu um það og sendum ekki inn umsókn [um frístundaheimili] því barnið beið eftir sálfræðimati sem hafði afgerandi áhrif á það í hvaða skóla hún færi.“

Sótt var um frístundaheimili fyrir Alexöndru í maí. Síðan hafi komið í ljós að umsókn á eitt frístundaheimili gildi í raun fyrir þau öll.

Ákveðið var að Alexandra hæfi nám í Ártúnsskóla í haust. Ína segir að áður en sú ákvörðun var tekin hafi hún rætt við forstöðumann frístundamiðstöðvarinnaar Ársels, sem hefur umsjón með Skólaseli. Þar hafi hún verið fullvissuð um að þar sem dóttir hennar væri á leið í 1. bekk gengi umsókn hennar fyrir og hún ætti að komast að fljótlega. Svo hafi komið í ljós að þar sem ekki var sótt um á tilskildum tíma væri barnið ekki í forgangi. „Fyrstu dagana fór barnið í skólann og leist ágætlega á sig en hún kannaðist við þrjár stelpur í bekknum. Klukkan hálftvö sótti ég hana svo í skólann, en þá fóru vinkonurnar í Skólasel, en hún mátti ekki fara með. Hún spurði: „Hvers vegna má ég ekki fara líka?“ Sem móðir fær maður hjartasár bara af því að hugsa um þetta,“ segir Ína.

Á þriðja skóladegi hafi dóttir sín tjáð sér að vinkonur hennar hefðu nú eignast aðrar vinkonur en sig. Hún vildi því ekki fara aftur í skólann.