Eins og málum er komið er brýnt að leita eftir láni og aðstoð hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum (IMF), að mati Ólafs Ísleifssonar, hagfræðings og kennara við Háskólann í Reykjavík. Hann sat í framkvæmdastjórn sjóðsins á árunum 2002 til 2003.

Óski Ísland eftir aðstoð IMF gerir Ólafur ráð fyrir að sérfræðingar frá sjóðnum muni aðstoða við gerð efnahagsáætlunar sem hafi að markmiði að leggja traustan grundvöll að stöðugleika og endurreisn íslensks efnahagslífs. Áætlunin muni fela í sér aðgerðir sem studdar verði fé frá sjóðnum. Hugsanlega geti aðkoma sjóðsins dregið fleiri lánveitendur að borðinu sem telji sér kleift að lána hingað fé í krafti þess að IMF geri það.

Sendinefndir IMF hafa framkvæmt árlega skoðun á efnahagslífinu hér í samræmi við eftirlitshluverk sjóðsins. Óski Íslendingar eftir láni IMF mun sjóðurinn koma hingað í öðru hlutverki, það er sem lánveitandi og ráðgjafi. Ólafur segir það sérstaklega athyglisvert að í nýjustu skýrslu sendinefndar IMF frá því í júlí síðastliðnum komi fram að langtímahorfur Íslendinga í efnahagsmálum séu „öfundsverðar“.

„Það er ljóst að sjóðurinn telur hér mjög góðan grundvöll til þess að byggja á,“ sagði Ólafur. „Ég geri ráð fyrir að efnahagsáætlun sem yrði samin í samvinnu við íslensk stjórnvöld tæki mið af þessu áliti sjóðsins sem hann hefur lýst skýrt og skorinort í mjög vandaðri skýrslu.“ Skýrslan var nýlega rædd í framkvæmdastjórn IMF.

Ólafur telur að í fyrsta lagi muni IMF leggja hér drög að nýrri stefnu í gjaldeyris- og peningamálum. Hún muni leysa af hólmi þá stefnu sem fylgt hefur verið frá því 2001 með fljótandi krónu og verðbólgumarkmiði. Sú tilraun hefur mistekist að mati Ólafs líkt og hrun krónunnar ber vitni um.

„Ný skipan í gjaldeyris- og peningamálum þarf að vera studd raunhæfri stefnu í fjármálum ríkisins,“ sagði Ólafur. „Ég geri ekki ráð fyrir að af hálfu sjóðsins verði af okkur krafist annars en þess sem nauðsynlegt og skynsamlegt er að gera við þessar aðstæður. Auk þess geri ég ráð fyrir því að þessi áætlun, studd lánsfé sjóðsins, geti laðað aðra að sem þátttakendur í þessu verkefni. Niðurstaðan gæti orðið sú að Íslendingar muni leggja grundvöll að leið út úr þessum vanda í samstarfi við alþjóðlegar stofnanir og fleiri erlenda aðila. Mér sýnist þetta vera í vændum. Slík efnahagsáætlun fyrir Ísland gæti orðið fyrirmynd fyrir önnur lönd í okkar heimshluta sem kynnu að rata í sambærilega stöðu.“

Ólafur telur að raunhæf áætlun um að rata út úr efnahagsvandanum, studd lánsfé IMF og fleiri, geti orðið fyrsta skrefið til þess að endurheimta traust á íslensku efnahagslífi.

„Ég tel víst að frumskilyrði af hálfu sjóðsins og annarra verði að af hálfu ríkissjóðs verði að fullu staðið við skuldbindingar sem hann hefur stofnað til í útlöndum,“ sagði Ólafur.