Síldarvinnslan Norðfirði

Eftir Ágúst Inga Jónsson aij@mbl.is

Útgerðarmenn réðu ráðum sínum á símafundum í gær til að fara yfir þá alvarlegu stöðu sem upp er komin vegna sýkingar í íslensku sumargotsíldinni. Meðan óvissa ríkir um síldveiðarnar munu útgerðarmenn ræða stöðuna á daglegum símafundum.

Einhverjir hyggja á leit að síld á öðrum miðum en skipin hafa verið að veiðum á undanfarið til að freista þess að að finna ósýkta síld. Álsey frá Vestmannaeyjum hóf leit að síld í gær og líklegt er að Börkur frá Neskaupstað og Jóna Eðvalds frá Hornafirði haldi til leitar í dag.

Síldin sem er með sýkingu er ekki verkuð til manneldis og er mikill munur á verðmætum eftir því hvort síldin er fryst eða fer í bræðslu. Gróft reiknað gæti munur á útflutningsverðmæti bræðslusíldar verið 45-50 þúsund krónur fyrir tonnið miðað við 90-100 þúsund krónur fyrir frysta síld.

Síldarmarkaðir hafa verið góðir í haust, auk þess sem gengið hefur verið útflytjendum hagstætt. Erfiðleikar hafa hins vegar verið með greiðslu á gjaldeyri til landsins.

Einhverjir kaupendur á frystri síld munu hafa lýst áhyggjum vegna síldar sem var verkuð um það leyti sem sýkingin kom upp. Ekki er talið að viðskipti gangi til baka, en Ægir Páll Friðbertsson, framkvæmdastjóri Ísfélagsins, sagði að ekki væri útilokað að menn þyrftu að slá eitthvað af umsömdu verði vegna útlitsgalla. Náið er fylgst með gæðum framleiðslunnar.

Mikil mannvirki eru á Austfjörðum og í Vestmannaeyjum til vinnslu á síld og tugir manna hafa unnið við síldarverkunina. Flest fyrirtækin hafa þó talsverðan sveigjanleika í fiskvinnslu. „Stærsta spurningin í mínum huga er hvernig stofninum reiðir af og hvernig hann verður á næstu árum,“ sagði Gunnþór Ingvason, framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað í gær. „Í mínum huga snýst þetta ekki um skammtímahagsmuni okkar þessa dagana heldur framtíðina.“