Bjarni F. Einarsson, doktor í fornleifafræði mbl.is/Ásdís

Sátt hefur tekist milli Bjarna F. Einarssonar, doktors í fornleifafræði, og Háskóla Íslands um að ljúka kæru fyrir siðanefnd HÍ og hefur kæra Bjarna í framhaldinu verið dregin til baka.

Bjarni sótti um dósents- eða lektorsstarf í fornleifafræði við HÍ í desember 2001 ásamt þremur öðrum. Vorið eftir skilaði dómnefnd áliti þar sem tveir umsækjendanna voru metnir hæfir en hinir tveir, þ. á m. Bjarni, ekki. Mikil umræða skapaðist innan skólans um hversu stór orð voru höfð um Bjarna. Hann fékk neikvæða dóma fyrir verk sín, var ásakaður um ábyrgðarleysi og að hafa farið illa með almannafé. Stöðunefnd, sem fjallaði um álit dómnefndar, komst að þeirri niðurstöðu að ýmsir annmarkar væru á áliti dómnefndar og greindi meðal annars hlutdrægni í umfjöllun hennar. Þá funduðu kennarar við sagnfræðiskor HÍ og vildi meirihluti að áliti dómnefndar yrði hafnað og staðan auglýst að nýju.

Bjarni kærði tvenn ummæli í dómnefndarálitinu og í mars 2004 úrskurðaði Hæstaréttur að ummælin vógu að æru Bjarna, persónu og heiðri sem vísinda- og fræðimanns á sviði fornleifafræði. Í dómnum var sagt að ummælin væru meiðandi, tilhæfulaus og óviðurkvæmileg og því voru þau dæmd ómerk.

Í frétt á heimasíðu HÍ segir að bæði Bjarni og háskólinn telji sig hafa orðið fyrir skaða vegna vinnubragða og ummæla dómnefndarmanna. Háskólinn hafi breytt reglum við veitingu starfa háskólakennara og öflun dómnefndarálita í tengslum við það.