Farið yfir lög um hælisleitendur
Ragna Árnadóttir dóms- og kirkjumálaráðherra hefur skipað nefnd til að fara yfir lög og reglur um hælisleitendur í ljósi réttarframkvæmdar hér á landi, dóms Hæstaréttar frá 12. mars sl. þegar dómurinn felldi úr gildi synjun Útlendingaeftirlitsins á
hælisumsókn manns af ættbálkinum Haalpular, sem er hluti af svonefndu
non-Moor þjóðarbroti í Máritaníu. og alþjóðlegra skuldbindinga.
Björg Thorarensen, prófessor við HÍ, mun leiða starf nefndarinnar og aðrir sem eiga sæti í henni eru Trausti Fannar Valsson, lektor við HÍ, Kristín Benediktsdóttir, lögfræðingur og stundakennari við HÍ, Atli Viðar Thorstensen, verkefnisstjóri hjá Rauða Krossi Íslands, og Rósa Dögg Flosadóttir, lögfræðingur í dóms- og kirkjumálaráðuneyti. Nefndinni er ætlað að skila tillögum sínum fyrir 15. júní næstkomandi.
Hæstiréttur taldi að brotið hefði verið
gegn rannsóknarreglu með því að afla ekki nauðsynlegra og aðgengilegra
upplýsinga um aðstæður í heimalandi mannsins.
Maðurinn kom til
landsins í október 2004. Við yfirheyrslu hjá lögreglunni á
Keflavíkurflugvelli fór hann þess á leit að honum yrði veitt hæli sem
flóttamanni. Útlendingastofnun hafnaði beiðninni í júní 2006, en áður
hafði stofnunin sent Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna fyrirspurn
um aðstæður í heimalandi mannsins. Stofnunin beið hins vegar ekki eftir
svari áður en ákvörðun var tekin.
Svar Flóttamannastofnunarinnar
barst í júlí 2006. Þar kom meðal annars fram að ekki væri unnt að
útiloka að íbúar Máritaníu, sem sendir yrðu til síns heimalands, gætu
haft ríkar ástæður til að óttast að þeir yrðu hnepptir í einhvers konar
þrælahald af þeirri ástæðu einni að þeir heyrðu til svonefndu non-Moor
þjóðarbroti, en það væri þó mjög ólíklegt miðað við þróun mála.
Maðurinn
kærði ákvörðun Útlendingastofnunar til dómsmálaráðuneytis. Með úrskurði
dóms- og kirkjumálaráðuneytisins 10. janúar 2007 var ákvörðun
Útlendingastofnunar staðfest og byggði hann meðal annars á þeim
upplýsingum, sem fram komu frá Flóttamannastofnuninni.
Hæstiréttur
leit til þess að í niðurlagi svars Flóttamannastofnunar Sameinuðu
þjóðanna kemur fram að fyrirspurnin hafi verið mjög almenns eðlis og
svarið væri það því einnig. Fyrirspurnin hefði þurft að taka mið af
aðstæðum, sem við ættu í tilteknu máli svo að unnt hefði verið að svara
henni af meiri nákvæmni.





































