„Í kjölfar umfjöllunar Morgunblaðsins miðvikudaginn 20. maí, athugasemdar við þá umfjöllun frá Thomas McGovern sem birt var föstudaginn 22. maí og bréfs til blaðsins frá Árna Einarssyni, forstöðumanni Náttúrurannsóknarstöðvarinnar við Mývatn, sem birtist laugardaginn 23. maí vil ég koma eftirfarandi á framfæri.

Fyrst vil ég geta þess að umfjöllun Morgunblaðsins er ekki runnin undan mínum rifjum, enda gaf ég ekki kost á viðtali við blaðið þegar eftir því var leitað. Ég er þolandi í flóknu máli en ekki gerandi.

Í Morgunblaðinu kom fram að mér hefði verið vikið formlega úr doktorsnámi við The Graduate Center, The City University of New York með bréfi dagsettu 4. ágúst 2008. Þetta er rétt, en lögfræðingur minn kærði brottvikninguna því engin rök voru fyrir henni. Það kom á daginn enda afturkallaði deildarráð mannfræðideildarinnar brottvikninguna. Ráðið samþykkti einnig að ég gæti haldið áfram námi mínu við skólann undir handleiðslu annarra leiðbeinenda en prófessors McGoverns og prófessors Perdikaris sem ég hafði áður unnið með.

Í yfirlýsingu sinni sem birtist í Morgunblaðinu sá prófessor Thomas McGovern ástæðu til þess að kalla mig „lélegan námsmann“, væntanlega mér til minnkunar. Mér finnst því ástæða til þess að taka fram að ég lauk BA-prófi í fornleifafræði frá Háskóla Íslands í júní 2005 með meðaleinkunnina 8,77. Strax um haustið fór ég í doktorsnám við The Graduate Center, CUNY, með prófessor McGovern sem leiðbeinanda. Í náminu lagði ég áherslu á dýrabeinafornleifafræði og var ætlunin að stunda rannsóknir á Íslandi og í Norður-Evrópu. Þau þrjú ár sem ég var við The Graduate Center var ég með meðaleinkunnina 3,90 af 4 mögulegum, sem er 9,75 samkvæmt íslenskum einkunnaskala. Þegar ég tók svokallað First Exam í nóvember 2007, sem er fyrsti áfangi í átt að doktorsgráðu, fékk ég einróma „high pass“ frá prófnefnd innan fornleifafræðideildarinnar. Ég hef hlotið fjölda náms- og rannsóknarstyrkja bæði á Íslandi og í Bandaríkjunum, nú síðast þriggja ára styrk úr rannsóknarnámssjóði Rannís sem ég hef ekki getað nýtt vegna þessa máls. Auk framúrskarandi námsárangurs hef ég þegar fengið birtar eftir mig fræðigreinar, tekið þátt í ráðstefnum og skrifað skýrslur um rannsóknir mínar. Ummæli prófessors McGoverns um „lélegan námsmann“ dæma sig því sjálf.

Innan The Graduate Center eru aðeins tveir prófessorar sem sérhæfa sig í dýrabeinafornleifafræði og stunda fornleifarannsóknir í Evrópu, McGovern og Perdikaris. Þessi flókna atburðarás er þess valdandi að þó að brottrekstur minn hafi verið afturkallaður er mér ókleift að halda áfram námi mínu í sama skóla nema breyta algjörlega um fræðasvið, þótt ég þyki fyrirmyndarnámsmaður í The Graduate Center.

Þetta mál hefur verið mér afar erfitt en síðan ég hóf nám í fornleifafræði haustið 2002 hefur fagið átt hug minn allan. Ég vil vinna í íslenskri fornleifafræði áfram og til þess þarf ég að fá tækifæri til að ljúka námi í þeirri sérgrein sem ég hef valið mér, sem ég vona svo sannarlega að verði.“