una@mbl.is

Neytendastofa rifjar þar upp ásækna markaðssetningu bankanna sem beindist sérstaklega að ungu fólki og námsmönnum og virtist markmiðið „einna helst vera að skuldsetja þjóðina“.

Sem dæmi má nefna að auglýsingar sem sýndu ungt fólk fagna því hvernig yfirdráttur hafi „reddað“ þeim gallabuxunum og gáfu í skyn að fullkomlega eðlilegt væri fyrir nema að fjármagna tölvu- og bílakaup og útskriftarferðir með lánum.

Sölumönnum bankanna hafi jafnan verið hleypt gagnrýnilaust inn í framhaldsskóla og þeir hafi jafnvel sést á rölti um kirkjugarðana til að telja unglinga í garðyrkjustörfum á að skrifa undir flókna samninga um séreignalífeyrissparnað.

Breki Karlsson, forstöðumaður Stofnunar um fjármálalæsi, segir það íhugunarefni að eina fjármálakennslan sem flestum unglingum hafi staðið til boða hafi verið á vegum hagsmunaaðila, þ.e.a.s. bankanna.

Bæði foreldrar og yfirvöld hafi brugðist í því að fræða börn og unglinga um fjármál, bæði hafi skort til þess þekkingu sem og námsefni.