Róbert Ragnar Spanó er settur Umboðsmaður Alþingis.

Umboðsmaður Alþingis hefur komist að þeirri niðurstöðu að jákvæð og bein skylda geti hvílt á ráðherra að taka eineltismál á vinnustað til umfjöllunar. Ýmis kvörtunarmál hafa borist embætti Umboðsmanns Alþingis sem tengjast einelti á vinnustað og voru þau tilefni þess að Umboðsmaður ákvað að kanna að eigin frumkvæði hvort og hvaða skyldur hvíldu á ráðherra til að bregðast við slíkum tilvikum með raunhæfum og virkum hætti.

Umboðsmaður rakti ákvæði 2., 13. og 14. greinar stjórnarskrár og sagði að af þeim leiddi að ráðherrar færu með æðsta vald í stigskiptri stjórnsýslu og hefðu eftirlit og bæru ábyrgð á starfsemi ráðuneyta og þeirra stjórnvalda sem teldust lægra sett gagnvart ráðherra.

Umboðsmaður taldi að almennt væru þær skyldur sem ákvæði laga um aðbúnað og hollustuhætti á vinnustöðum og reglugerðar um einelti á vinnustöðum settu á atvinnurekanda á höndum forstöðumanns opinberrar stofnunar. Hins vegar yrði að huga nánar að sérstöðu hins opinbera. Benti umboðsmaður á að ráðuneyti gæti á grundvelli stjórnunarheimilda sinna tekið mál til umfjöllunar að eigin frumkvæði. Ráðuneytið hefði hins vegar ekki aðeins heimild til slíks heldur gæti einnig hvílt jákvæð athafnaskylda á því í ákveðnum tilvikum.

Þessi skylda byggðist á grundvelli yfirstjórnunar- og eftirlitsheimilda þegar fyrir lægi að mati ráðuneytis að þess hefði ekki verið gætt um nokkurn tíma í starfsemi undirstofnunar að haga innra skipulagi hennar og málsmeðferð, hvort sem væri inn á við gagnvart starfsmönnum stofnunar, eða út á við gagnvart borgurunum, með þeim hætti sem áskilið væri í lögum.

Umboðsmaður hafði jafnframt átt í bréfaskriftum við heilbrigðisráðuneytið þar sem ráðuneytið lýsti því yfir að það teldi ekki í hlutverkahring sínum að hafa  „bein afskipti“ af einstökum starfsmannamálum eða taka „beina afstöðu“ til ágreinings í slíkum málum. Ráðuneytið taldi þessa afstöðu sína fyllilega í samræmi við lög. Umboðsmaður var á öðru máli.

Nálgast má álitið hér.