Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra. mbl.is/Árni Sæberg

Álit Hagfræðistofnunar Háskóla Íslands staðfestir þá heildarmynd sem greinargerðir Seðlabankans og fjármálaráðuneytisins um Icesave-skuldbindingarnar. Þetta segir Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra.

„Þetta mat er ágætis innlegg. Það véfengir ekki niðurstöðurnar í aðalatriðum, sem er að við getum staðið undir skuldbindingunum. Það er í góðu jafnvægi við okkar mat á stöðunni þótt í einstökum tilvikum þyki mat Seðlabanka of bjartsýnt eða of svartsýnt,“  segir Steingrímur. Þar vísar hann meðal annars til þess að Hagfræðistofnun telur hagvaxtarspá Seðlabankans of bjartsýna þegar til lengri tíma er litið, en að gera megi ráð fyrir meiri hagvexti á allra næstu árum.

Steingrímur segir ekki ósamræmi í þessu mati annars vegar og Seðlabanka og ráðuneytisins hins vegar, heldur sé verið að benda á og draga fram óvissuþætti, enda sé hægt að setja fram margvísleg fráviksdæmi. Ekki komi fram bein gagnrýni á mat hinna, en bent á að skoða hefði mátt fleiri þætti.

Hagfræðistofnun segir mestu hættuna af mögulegum afleiðingum skuldabyrða vegna Icesave vera fólksflutninga af landi brott. Steingrímur segir þó að ekki sé verið að spá fólksflótta vegna Icesave, það sé bara einn af mörgum óvissuþáttum næstu ára, eins og fiskverð, orkuverð og aðgengi að alþjóðlegum lánamörkuðum.

Með áliti Hagfræðistofnunar má segja að mat helstu þungavigtaraðila í hagspárgerð séu komin fram, þó þetta nýjasta innlegg fjalli í raun aðeins um greinargerðir Seðlabanka og fjármálaráðuneytisins. Steingrímur kveðst telja að eins vel hafi verið gert í þeim efnum eins og aðstæður séu til, ekki sé mörgum aðilum eftir til að dreifa til að meta áhrif Icesave-skuldabyrðina á ríkisfjárhaginn.

„Auðvitað má lengi gera betur, en ég held að niðurstaðan yrði svipuð hjá öllum aðilum því það er mikil óvissa um þetta. Við hljótum þó alltaf að vilja hafa trú á framtíð landsins. Í þessu mati er hvergi að finna heimsendaspár eða hrakspár, enda finnst mér að menn eigi að fara varlega með slíkt. Það getur varla verið okkar keppikefli að útmála það hvorki fyrir sjálfum okkur né umheiminum að allt sé algjörlega vonlaust hjá okkur. Ég hef aldrei fengið botn í þá umræðu enda tel ég að ekki sé innistæða fyrir henni.“