1700 staðir enn án háhraðatengingar
Allir landsmenn, sem þess óska, munu hafa aðgang að háhraðanettengingum í nóvember 2010. Um 1700 staðir eru enn án háhraðatengingar en 500 þeirra munu eiga kost á tengingu í lok þessa mánaðar.
Þetta kemur fram í svari Kristján sL. Möller, samgönguráðherra við fyrirspurn Sigurðar Inga Jóhannssonar, þingmanns Framsóknarflokksins, um uppbyggingu fjarskipta á landsbyggðinni.
Í svarinu kemur fram að endurskoðun gildandi fjarskiptaáætlunar fyrir árin 2005-2010 er hafin og hefur m.a. verið haldinn vinnufundur með hagsmunaaðilum þar sem þeim var gefinn kostur að koma á framfæri þeim atriðum sem þeir telja að mestu máli skipti varðandi þróun fjarskipta á næstu árum.
Ráðherra segir að á haustþingi verði lagt fram á Alþingi frumvarp um endurskoðaða samskiptaáætlun fyrir árin 2010–2013. Framhald uppbyggingar fjarskipta ráðist síðan m.a. af því að fjármagni sem fæst af fjárlögum til áframhaldandi stuðnings við uppbyggingu fjarskipta á landsbyggðinni.
Framkvæmdaverkefni fjarskiptaáætlunar eru fjármögnuð af fjarskiptasjóði í samræmi við lög og reglugerð um hann.
GSM-farsímaþjónusta er nú aðgengileg á þjóðvegi 1, öðrum helstu stofnvegum og á helstu ferðamannastöðum. Þá er dreifing sjónvarpsdagskrár Ríkisútvarpsins, auk hljóðvarps Rásar 1 og Rásar 2, til sjómanna á miðum við landið og til strjálbýlli svæða orðin stafræn um gervihnött.
Þriðja meginverkefni gildandi fjarskiptaáætlunar, aðgangur allra landsmanna, sem þess óska, að háhraðanettengingum, er enn í vinnslu.
Háhraðatengingar til allra í nóvember 2010
Fjarskiptasjóður og Síminn undirrituðu 25. febrúar samning um uppbyggingu á háhraðanettengingum til þeirra rúmlega 1.700 staða sem samkvæmt upplýsingum sjóðsins hafa ekki aðgang að slíkri þjónustu á markaðslegum forsendum. Uppbygging er hafin og gerir verkáætlun ráð fyrir að um 500 staðir muni eiga kost á tengingu í lok ágúst á þessu ári, þ.e. að sala verði hafin á þeim stöðum. Verklok eru áætluð í nóvember 2010.
Sigurður Ingi Jóhannsson spurði samgönguráðherra hvort til greina kæmi að kaupa upp minni sprotafyrirtæki sem af fórnfýsi og frumkvöðlaþrótti hefðu byggt upp fjarskiptasambönd á einstökum svæðum, en væru nú talin vera fyrir „markaðslegri uppbyggingu“ fjarskipta á landsbyggðinni?
Ráðherra sagði ekki forsendur til þess að kaupa upp minni sprotafyrirtæki með þeim hætti sem fyrirspyrjandi nefndi.
