eftir Skapta Hallgrímsson skapti@mbl.is

„Við erum að sjálfsögðu miður okkar vegna þessa slyss, en sambærilegt atvik hefur sem betur fer ekki orðið á þeim 25 árum sem ég hef starfað hér á skrifstofunni,“ sagði Sigríður Kristjánsdóttir, framkvæmdastjóri Svæðisskrifstofu fatlaðra á Reykjanesi, í samtali við Morgunblaðið í gær í framhaldi fréttar blaðsins af slysi sem varð á vistheimili í Kópavogi á dögunum. Þá fótbrotnaði ung kona, sumarstarfsmaður, á hlaupum undan vistmanni sem fékk æðiskast.

Sigríður segir ekki hægt að kenna undirmönnun um slysið en vissulega sé mikill skortur á fagfólki til starfa á sambýlum fatlaðra. Ástæðan sé hins vegar ekki sú að fólk sýni því ekki áhuga, heldur komist mun færri að í þroskaþjálfanám við Háskóla Íslands en vilji. Mörgum hafi verið vísað frá undanfarin ár. Það sé grafalvarlegt og brýnt að bæta úr.

„Ég tel að opinberir aðilar þurfi að taka höndum saman um að bæta ástandið; menntakerfið og félags- og tryggingamálaráðuneytið, að sjá til þess að fólk sem vill geti menntað sig og heilbrigðisyfirvöld verða líka að koma að málum sem varða fatlaða sem eiga við geðröskun að stríða. Þetta þarf að vera samvinna félags- og heilbrigðiskerfisins.“

Í sumum tilfellum er aðeins einn faglærður starfsmaður inni á heimili fatlaðra, að sögn Sigríðar, þar sem búa 4-6 og starfsmenn eru um tugur í eitthvað færri stöðugildum.

„Þegar ég útskrifaðist sem þroskaþjálfi 1979 og fór að starfa í búsetuþjónustu fatlaðra voru allir starfsmenn heimilanna, á vökutíma fólksins, menntaðir þroskaþjálfar.“

Sigríður segir vinnu- og verklagsreglur kynntar fyrir starfsfólki á öllum heimilum, fólki sé gerð ítarleg grein fyrir því inn á hvers kyns vinnustað það sé að fara, en í umræddu tilviki, þegar konan fótbrotnaði, hafi hún greinilega orðið mjög skelkuð. „Hún er lítt reynd og virðist ekki hafa kunnað að bregðast við þessum aðstæðum. Þetta gerist fyrst og fremst vegna reynsluleysis hennar; óttinn virðist hafa náð tökum á henni.“