Jólin voru hringd inn klukkan 18 í kvöld í kirkjum landsins og sóttu margir aftansöng en víða eru einnig miðnæturmessur síðar í kvöld. Guð gefur á jólum sterklega til kynna að hann vilji vera með mönnum í blíðu og stríðu, segir sr. Sighvatur Karlsson, sóknarprestur á Húsavík, í jólahugvekju á mbl.is.

Sighvatur segir einnig, að í aðdraganda jóla og árið um kring feti margir í fótspor Miskunnsama Samverjans en fyrirtæki, félagasamtök og einstaklingar hafi lagt sig fram um að fjölskyldur geti átt gleðileg jól og komist af þegar þeim sleppir.

„Hér er kærleikur að verki sem spyr ekki um endurgjald. Hér er vilji Guðs að verki, hið góða, fagra og fullkomna. Hann sýnir sig í samkenndinni, samstöðunni, hugguninni, miskunnseminni. Þetta milda viðmót vekur með okkur von og kjark," segir sr. Sighvatur í jólahugvekju sinni, sem fer hér á eftir.

Fréttavefur Morgunblaðsins óskar landsmönnum nær og fjær gleðlegra jóla. 

Jólin minna okkur á að Guð sjálfur kaus að afskrýðast sínum tignarskrúða og koma til okkar í litlum viðkvæmum dreng sem þurfti að reiða sig á umvefjandi faðm jarðneskra foreldra í stundlegum og molgjörnum heimi. Þótt árþúsundir skilji jólafjölskylduna og okkur að þá lifum við einnig í tímanlegum og brothættum heimi sem setur sitt mark á okkur hvert og eitt. Heiðríkt er jafnan yfir vegferð okkar þar sem allt leikur í lyndi. Fyrr en varir getum við þó staðið áveðra og berskjalda fyrir áföllum sem enginn sá fyrir og við föllum þá á kné eða jafnvel kylliflöt.
 
Á jólum gefur Guð sterklega til kynna að hann vill vera með okkur í blíðu og stríðu. Hann vill gefa okkur stöðugan grundvöll til að byggja líf okkar á. Þess vegna gaf hann okkur son sinn Jesú en nafnið merkir frelsari.  Það er hann sem knýr á hjartadyr okkar á jólum. Þegar við ljúkum upp fyrir lausnaranum og biðjum hann um að vera lífsförunautur okkar þá  þiggjum við meira en hnefafylli af ró sem varir stutta stund. Við eignumst frjósamt, lifandi samfélag við persónulegan frelsara sem er hjá okkur og vakir yfir okkur á degi hverjum og sleppir aldrei af okkur hendinni.  Hann gleðst við brosin blíð og finnur til með okkur þegar tilveran hrynur undan fótum okkar.  Hann er aldrei nær okkur en einmitt þá. Hann lætur ekki hjástoð sína bresta. Hann reisir okkur á fætur og gefur okkur frjósaman innri frið sem varir. Þá lýkst upp fyrir okkur að engar aðstæður geta nokkurn tíma kallast ómögulegar og ekkert vandamál til sem ekki er unnt að leysa.
 
Guð er kærleikur. Í þessum kærleika skulum við hafa kjark til að lifa og halda í lífið hvað sem það kostar. Þá getum við horfst í augu við það sem örðugt er og jafnvel óbærilegt í trú, von og kærleika. Í aðdraganda jóla og árið um kring feta margir í fótspor Miskunnsama Samverjans en fyrirtæki, félagasamtök og einstaklingar hafa lagt sig fram um að fjölskyldur geti átt gleðileg jól og komist af þegar þeim sleppir. Hér er kærleikur að verki sem spyr ekki um endurgjald. Hér er vilji Guðs að verki, hið góða, fagra og fullkomna. Hann sýnir sig í samkenndinni, samstöðunni, hugguninni, miskunnseminni. Þetta milda viðmót vekur með okkur von og kjark.
 
Við skulum því lyfta upp höfðum okkar, Íslendingar. Við skulum vera bjartsýn þrátt fyrir allt. Guð snertir við okkur með hverju mildu viðmóti, hverju styrku og góðu handtaki. Sérhver stund er dýrmæt, hver dagur og öll mannleg samskipti, á jólum og ekki síst þegar þeim sleppir og rúmhelgin tekur við. Það er fast undir fótum, hlý og styrk hönd við hlið, og birta framundan. Við skulum halda áfram að axla skyldur okkar sérhvert augnablik líkt og Jósef og María gerðu gagnvart barni sínu með heilögu æðruleysi:. „Því þótt fjöllin bifist og hæðirnar haggist mun kærleikur minn til þín ekki bifast og friðarsáttmáli minn ekki haggast, segir Drottinn sem miskunnar þér.“ (Jes.54.10)
 
Ég veit ekki hvort þú hefur
huga þinn við það fest
að fegursta gjöf sem þú gefur
er gjöfin sem ekki sést
 
Ástúð í andartaki,
augað sem glaðlega hlær,
hlýja í handartaki,
hjarta sem örara slær.  (Úlfur Ragnarsson)
 
Guð gefi þér og þínum heilög jól.

Húsavíkurkirkja í vetrarskrúða. mynd/Sighvatur Karlsson