Kristinn H. Gunnarsson mbl.is

Kristinn H. Gunnarsson, fyrrverandi þingmaður, segir á vef sínum að þjóðaratkvæðagreiðslan sé prófsteinn á ríkisstjórnina ekki síður en stjórnmálaflokkana. „En skásti kostur kjósendanna er að samþykkja lögin og ljúka Icesavemálinu burtséð frá afstöðu til ríkisstjórnar eða einstakra stjórnmálaflokka. Kjósendur geta lokið málinu þótt stjórnmálaflokkarnir bregðist."

Segir að forsetinn hefði átt að staðfesta lögin

„Forseti Íslands hefur synjað því að staðfesta lög um ríkisábyrgð á Icesave skuldunum. Það gerði hann með þeim rökum að þjóðin ætti að kjósa um samkomulagið. Þess vegna á þjóðaratkvæðagreiðslan að fara fram, annað væri að ganga gegn ákvörðun forsetans. Kjósendur gera best í því að samþykkja lögin og ljúka þar með þessari langvarandi deilu.

Þjóðaratkvæðagreiðsluna á að nota til þess að draga fram valkostina í stöðunni.Ef lánasamningurinn verður samþykktur er málinu lokið. Engu að síður verður hægt að taka samninginn upp síðar ef sýnt verður fram á bersýnilega ósanngjörn ákvæði í honum. Ef hins vegar lánasamningurinn verður felldur þá er enginn samningur til og deilan óleyst. Þá verður að reyna samninga að nýju og þá þarf að liggja fyrir í meginatriðum hvaða ákvæðum samningsins þarf að breyta og hvernig.

Þetta liggur ekki fyrir hjá andstæðingum samningsins, þeir eru í raun á móti því að greiða nokkuð. Krafa þeirra um þjóðaratkvæðagreiðslu var bara sett fram til þess að koma í veg fyrir að lögin yrðu staðfest og forsetinn féll í þá gryfju. Þegar hann hafði orðið við kröfunni hljóp forysta stjórnarandstöðunnar frá fyrri orðum og vill helst að engin þjóðaratkvæðagreiðsla fari fram. Hún hefur engin svör eða úrræði þegar á reynir og vill ekki bera ábyrgð.

Forseti Íslands gerði mikil mistök með því að neita að staðfesta lögin. Með því greip hann inn í úrvinnslu á máli, en þjóðaratkvæðagreiðsla á að snúast um grundvallaratriði í mikilsverðu máli. Hvort Íslendingar eigi að borga eða ekki Icesave innstæðurnar er grundvallarspurningin. Það var mál sem gat staðið undir því að greidd væru atkvæði um. En synjunin nú snýst ekki um það, forsetinn er búinn að staðfesta ákvörðun Alþingis ,þar sem fallist er á að greiða, með áritun fyrri Icesavelaganna. Þjóðaratkvæðagreiðslan sem nú er framundan snýst að formi til um einstök samningsákvæði. Það er alls endis óvíst að gagnrýnendur laganna gefi nægilega skýra mynd af því hverju þeir vilja breyta og hvernig," skrifar Kristinn.

Sjá vef Kristins H. Gunnarssonar