Höfuðstöðvar Útvegsbankans voru í Austurstræti þar sem Héraðsdómur Reykjavíkur eru nú. ?

Hæstiréttur hefur sýknað íslenska ríkið af kröfum Axels Kristjánssonar, fyrrverandi aðstoðarbankastjóra Útvegsbanka Íslands. Axel krafðist leiðréttinga á lífeyrisgreiðslum aftur til ársins 1998 en deilt var um hvað fælist í orðunum „almennar launabreytingar bankastarfsmanna“ sem eftirlaun fyrrverandi bankastjóra og aðstoðarbankastjóra Útvegsbanka Íslands miðast við.

Axel taldi að túlka bæri hugtakið „almennar launabreytingar“ svo að þær tækju til allra launahækkana, sem yrðu á launum bankastarfsmanna á hverjum tíma, þar með taldar flokkatilfærslur og launaskrið. Það yrði eingöngu gert með því að styðjast við vísitölu lífeyrisskuldbindinga fyrir opinbera starfsmenn.

Hæstiréttur taldi hins vegar, að orðalagið „almennar launabreytingar bankastarfsmanna“ gæti aðeins vísað til almennra launahækkana sem ákveðnar væru í kjarasamningum, en einstaklingsbundnar launahækkanir, flokkatilfærslur og aðrar hækkanir, sem ekki væru almennar, gætu þar ekki komið til álita.

Axel hóf störf hjá Útvegsbanka Íslands í mars 1954 og var fyrst ráðinn til almennra lögfræðistarfa. Rúmum áratug síðar var hann ráðinn aðallögfræðingur bankans en því starfi gegndi hann allt til 1. júní 1984 er hann var ráðinn aðstoðarbankastjóri bankans. Gegndi hann starfi aðstoðarbankastjóra ásamt starfi aðallögfræðings bankans til 1. maí 1987 en þá hafði honum verið sagt upp störfum nokkru áður þegar ríkisbankinn Útvegsbanki Íslands var lagður niður og við réttindum og skyldum hans tók nýtt hlutafélag í eigu ríkissjóðs.

Með tilkomu laganna var öllu starfsfólki ríkisbankans sagt upp störfum og það síðan allt endurráðið til hins nýja banka, að fjórum einstaklingum undanskildum, þ.e.a.s. bankastjórunum þremur og Axel.