Sigurður Einarsson og Hreiðar Már Sigurðsson við Ráðherrabústaðinn skömmu áður en bankarnir féllu. mbl.is/Brynjar Gauti

„Ég held að við höfum verið kynslóð stjórnenda sem ætlaði ekki að láta nappa sig í Öskjuhlíðinni,“ sagði Hreiðar Már Sigurðsson, fyrrverandi forstjóri Kaupþings, við rannsóknarnefnd Alþingis. Segir hann að bankastjórnendurnir hafi virt samkeppnislögin og því hafi litlir kærleikar verið á milli manna.

Fjallað er um stjórnendur bankanna í skýrslu starfshóps sem skoðaði siðferði innan banka- og fjármálakerfisins. Vitnað er í skýrslu, sem Guðjón Rúnarsson, framkvæmdastjóri Samtaka fjármálafyrirtækja, gaf fyrir nefndinni þar sem segir að samkeppnin milli bankanna hafi verið grimm, ekki síst milli æðstu stjórnendanna, enda kappsfullir menn við stjórnvölinn:

„Sigurjón (Þ. Árnason) bankastjóri Landsbankans, „mikill keppnismaður og kappsfullur og einstaklega klár og greindur og allt það, að hann hefði nú aldeilis ekki ætlað að láta sitt eftir liggja í samkeppninni. Hreiðar Már, svona klár strákur líka og snarpur, ef maður notar eitthvað íþróttalíkingamál, og óhræddur við kýla á hlutina og þá bæði til sóknar en líka til varnar ef það þarf, þ.e. að draga saman. Að þarna hafi klárlega verið tveir svona augljósir keppinautar og svo var, maður þekkti líka Bjarna Ármannsson (fyrrverandi forstjóra Glitnis) og hann auðvitað bjó líka yfir þessu keppinautablóði,“ er haft eftir Guðjóni.

Í skýrslunni segir, að  Hreiðar Már, Sigurjón og Bjarni séu á svipuðum aldri. Allir sóttu þeir grunnnám í Háskóla Íslands og Sigurjón og Bjarni fóru síðan í MBA-nám en Hreiðar Már hóf strax að námi loknu störf hjá Kaupþingi. Enginn þeirra hafði því að baki langt framhaldsnám né erlenda starfsreynslu.  Haft er eftir John Quitter, bankamanni í Lundúnum, að þessa stjórnendur hafi skort raunverulega reynslu af raunverulegri bankastarfsemi áður en þeir komu til starfa.

Þá segir, að Lárus S. Welding hafi verið yngstur í hópnum en hann lauk prófi í viðskiptafræði frá Háskóla Íslands árið 2000. Lárus tók við Glitni aðeins réttum tveimur mánuðum áður en hin alþjóðlega fjármálakreppa gerði vart við sig um mitt sumar 2007.

„Það var án efa afdrifaríkt fyrir Glitni að forstjóraskipti urðu á þessum tímapunkti og ekki síst að til starfans skyldi vera valinn maður sem ekki hafði reynslu af því að leiða alþjóðlegt fjármálafyrirtæki.(...) Lárus hafði áður verið framkvæmdastjóri útibús Landsbankans í London og tengst þar mörgum lánveitingum til Baugs. (...) Enda var það svo að hinir ungu stjórnendur í bönkum og öðrum íslenskum fyrirtækjum vöktu athygli erlendis og voru stór þáttur í því að íslenska útrásin hafði „ungæðislegt“ yfirbragð," segir í skýrslunni.

Þá segir þar, að bankastjórar Landsbankans hafi farið ólíkar leiðir og haft í kringum sig ólíka hópa. Annar bankastjórinn var menntaður lögfræðingur og alinn upp í íslensku stjórnsýslunni og honum var umhugað um formlega þætti. Hinn var ungur verkfræðingur með hrjúfari framkomu en hugmyndaríkur við að finna lausnir á vandamálum og leiðir framhjá hindrunum. 

Sigurjón Þ. Árnason var að margra mati sá sem stjórnaði bankanum í reynd og bar jafnvel ekki hluti undir Halldór J. Kristjánsson. Hvorugur þeirra átti auðvelt með að taka gagnrýni," segir í skýrslunni.

Halldór J. Kristjánsson og Sigurjón Þ. Árnason koma á fund ráðherra í byrjun október 2008.