Rannsóknarnefnd Alþingis segir í skýrslu sinni, að allt of seint hafi verið  hafist handa við að auka fjárveitingar til Fjármálaeftirlitsins svo það gæti fylgt eftir þróun í starfsemi fjármálafyrirtækjanna og rækt lögbundin eftirlitsverkefni sín.

„Ekki verður þó allur vandi Fjármálaeftirlitsins rakinn til ónógra fjárveitinga.
Þannig skorti á að Fjármálaeftirlitið tækist á við grundvallarspurningar,
svo sem um stærð bankakerfisins og nauðsynleg viðbrögð stofnunarinnar við
allt of örum vexti þess," segir í skýrslunni.

Þar segir einnig, að röng forgangsröðun hafi einnig hluti af vanda Fjármálaeftirlitsins.

„Enda þótt unnið hafi verið að endurbótum og uppbyggingu á upplýsingakerfum Fjármálaeftirlitsins frá árinu 2006 hefði átt að leggja miklu meiri áherslu á að koma upp þróuðum upplýsingakerfum hjá stofnuninni. Viðvarandi fjárhagslegu eftirliti er sinnt með gagnaöflun frá eftirlitsskyldum aðilum, gagnaúrvinnslu og mati sérfræðinga á innkomnum gögnum. Slíkt eftirlit kemur ekki að fullum notum nema stofnunin hafi bæði yfir að ráða þróuðum upplýsingakerfum og sérfræðingum til úrvinnslu upplýsinganna.

Mikið skorti á að Fjármálaeftirlitið hefði yfir að ráða tæknilegri þekkingu og búnaði til þess að vinna vönduð og yfirgripsmikil yfirlit yfir stöðu og þróun einstakra fjármálafyrirtækja úr gagnagrunnum sínum. Því hafði Fjármálaeftirlitið í raun ekki þá nauðsynlegu yfirsýn yfir starfsemi fjármálafyrirtækjanna sem brýn þörf var á. Þau vandamál sem Fjármálaeftirlitið átti við að etja varðandi krefjandi
úrvinnslu upplýsinga úr kerfum sínum komu án efa mjög niður á getu þess til
að rækja starfsskyldur sínar við að hafa eftirlit með og taumhald á fjármálafyrirtækjunum sem féllu haustið 2008.

Á skorti að Fjármálaeftirlitið sýndi í eftirlitsstörfum sínum nægilega festu og ákveðni við úrlausn og eftirfylgni mála. Stofnunin gætti þess ekki nægilega að koma málum í formlegan farveg þegar í ljós kom að eftirlitsskyldur aðili fylgdi ekki lögum og öðrum reglum sem gilda um starfsemi hans. Samkvæmt skýrum fyrirmælum 1. mgr. 10. gr. laga nr. 87/1998 um opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi skal Fjármálaeftirlitið krefjast þess að úr sé bætt innan
hæfilegs frests.

Ef eftirlitsskyldur aðili bregst ekki rétt við innan hins uppgefna
tímafrests hefur Fjármálaeftirlitið m.a. þvingunarúrræði til að bregðast við því. Dæmi eru um að í slíkum málum hafi verið látið við það sitja að senda skriflegar athugasemdir til fjármálafyrirtækisins í tilefni af lögbrotum án þess að málinu væri þá jafnframt komið í lögformlegan farveg. Þessir annmarkar á framkvæmd Fjármálaeftirlitsins gagnvart fjármálafyrirtækjunum gerðu það að verkum að slagkraft skorti í störf þess við að halda fjármálafyrirtækjunum að lögum á markvissan og fyrirsjáanlegan hátt eftir því sem fjárveitingar eftirlitsins
hrukku til."