Samráðshópur stjórnvalda um fjármálastöðugleika og viðbúnað fundaði 14. júlí 2008. Samkvæmt drögum að fundargerð var nokkuð rætt um áhyggjur af stöðu ýmissa sparisjóða. Meðal annars væri Sparisjóður Mýrasýslu í dauðateygjunum.

Fram kemur í 19. kafla skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis að Bolli Þór Bollason, ráðuneytisstjóri í forsætisráðuneytinu hafi greint frá því að Sigurður Einarsson, stjórnarformaður Kaupþings hafi hitt Geir H. Haarde forsætisráðherra um undangengna helgi og sagt honum að Kaupþing geti ekki tekið við öllum vanda. Menn megi ekki reikna með því. Sparisjóður Mýrasýslu lifi ekki af næstu mánuði.

Vonast til þess að Samkeppniseftirlitið þvælist ekki fyrir

Síðan segir að Jónas Fr. Jónsson, forstjóri Fjármálaeftirlitsins, hafi bætt því við að Sparisjóður Mýrasýslu sé kominn undir lágmarksviðmið um eigið fé. Sparisjóður Keflavíkur geti lent í vandræðum og Icebank dansi línudans. Lausafjárstaða þessara aðila sé að versna samkvæmt lausafjáryfirlitum Seðlabankans. Samkeppniseftirlitið muni vonandi ekki þvælast fyrir hagræðingu á fjármálamarkaðnum. Það hafi sent langa spurningalista til bankanna og hætt sé við að almenn skoðun á markaðnum geti torveldað tímabærar lausnir.

Fram kemur að afstaða Jónasar sé sú að valkostirnir séu helst þessir:

a) Láta Sparisjóð Mýrasýslu fara og tæma Tryggingarsjóðinn við það.

b) Kaupþing taki yfir alla, þ.m.t. Sparisjóð Mýrasýslu.

c) Reyna að tala við Landsbankann a.m.k. um Sparisjóð Keflavíkur.

d) Reyna að búa til banka með sameiningu allra eða einhverra umræddra aðila með víkjandi lánum frá öðrum.

Síðar í drögum að fundargerð er haft eftir Jónasi Fr. Jónssyni að Byr standi vel og geti farið með Glitni. 

Fram kemur að Baldur Guðlaugsson hafi spurt hvort Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið leiði þessar athuganir á uppstokkun. Því næst er haft eftir Jónasi Fr. Jónssyni að það sé ekki beinlínis þeirra hlutverk en Fjármálaeftirlitið komi að mörgum málum þessara aðila. Síðan segir að Ingimundur Friðriksson hafi minnt á þá miklu hagsmuni sem Kaupþing hafi af farsælli lausn vegna erlendrar fjármögnunar.

Haft er eftir Tryggva Pálssyni framkvæmdastjóra fjármálasviðs Seðlabankans að ekki sé seinna vænna að ganga frá stefnumörkun hins opinbera, sbr. fyrri ummæli Bolla Þórs Bollasonar um að styðja kerfislega mikilvæga banka og standa við innstæðutryggingar án þess að stofna ríkissjóði í hættu.

Fram kemur að Bolli Þór Bollason hafi rennt yfir ræðu Stefan Ingves, seðlabankastjóra Svíþjóðar, sem segi m.a. að allar upphæðir reynist hærri þegar í krísu sé komið. Haft er eftir Tryggva Pálssyni í þessu samhengi að áætluð upphæð til að standa við lágmarkstryggingarvernd innlána sé hærri en 420 milljarðar króna samkvæmt töflu sem Jónas Fr. Jónsson hafi lagt fram í upphafi fundarins en í samantekt viðskiptaráðuneytisins um ábyrgð innlána hafi verið gert ráð fyrir 115 milljörðum króna en sú áætlun miði við 1,7 milljarða króna innlán í september 2007 á gengi 8. maí 2008. Ekki sé ljóst hvort ríkissjóður ráði við þá skuldbindingu.

Fram kemur að Baldur Guðlaugsson hafi spurt hver geti leitt vinnu markaðsaðilanna. Haft er eftir Jónasi Fr. Jónssyni að Fjármálaeftirlitið sé að vinna í málum „kanarífuglanna í búrinu“.

Síðan segir að Baldur Guðlaugsson hafi sagt Fjármálaeftirlitið vera í kjörstöðu til að ræða við aðila. Fram kemur að Jónas Fr. Jónsson velti fyrir sér skilaboðum Sigurðar Einarssonar þegar hann taki málið upp á stig stjórnmálanna. Sparisjóður Mýrasýslu geri það sem þeim sé sagt að gera í ljósi stöðunnar. Loks er haft eftir Ingimundi Friðrikssyni að það verði áfall í Borgarnesi þegar þetta vitnist.