Sigurður Einarsson og Hreiðar Már Sigurðsson koma af fundi í stjórnarráðinu. mbl.is/Brynjar Gauti

Kaupþing var með geymslu í Skútuvogi í Reykjavík þar sem voru bílar, veiðigræjur, tjaldvagnar og fleira sem stjórnendur bankans höfðu aðgang að.

Þetta kemur fram í skýrslu sem Lilja Steinþórsdóttir innri endurskoðandi Kaupþings gaf hjá rannsóknarnefnd Alþingis.

Í skýrslunni kemur fram að starfsmenn Kaupþings hafi átt um 10% hlut í bankanum í formi kaupréttarsamninga, sem er margfalt yfir því sem þekkist til dæmis í Bandaríkjunum. „Þá voru þessir hlutir fjármagnaðir með lánum frá bankanum án þess að dregið væri frá eiginfjárgrunni bankans. Í þessu felst áhættulaus hagnaður sem getur ekki þjónað hagsmunum hluthafa bankans.“

Rannsóknarnefndin segir að stjórnendur bankans hafi notið alls kyns kostnaðar og risnu. Þannig hefur komið í ljós að ýmis kostnaður við útibú Kaupþings í London sem hélt utan um starfsemi sem tengdist stjórnarformanninum Sigurði Einarssyni var utan við eftirlit bankans. Rannsóknarnefnd Alþingis telur að þessi kostnaður gefi tilefni til frekari rannsókna.

„Víða í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis kemur fram hve lítill hópur gekk langt í því að skara eld að eigin köku, stjórnendur ekki síður en eigendur. Í þessum efnum réðu skammtímasjónarmið sem gengu þvert gegn ábyrgð stjórnenda gagnvart samfélagi og öðrum hagsmunahópum. Umhverfi fjármálafyrirtækjanna einkenndist af hraða og vexti þar sem miklir fjármunir fóru um hendur fólks, og voru stjórnendur undir miklum þrýstingi að standa undir væntingum eigenda. Við slíkar aðstæður skapast margar freistingar fyrir einstaklinga og þá reynir verulega á siðferðilegan styrk þeirra til að standast freistingar og utanaðkomandi þrýsting. Ekki síst þess vegna er í alþjóðlegum viðmiðum lögð áhersla á reynslu, þekkingu og persónulega eiginleika eins og sterka dómgreind og heiðarleika,“ segir í skýrslunni.

„Og einhverju svona dótaríi“

Í skýrslunni er birt samtal Páls Hreinssonar, formanns rannsóknarnefndarinnar og Lilja Steinþórsdóttir innri endurskoðandi Kaupþings.

„LS: Í fyrsta lagi vissi ég ekki persónulega um annað en að þetta [rekstrarkostnaður við útibú Kaupþings í London tengdur stjórnarformanni bankans] væri bara inni í öllu ,,geiminu‘‘ og þá undir eftirliti bæði fjármálasviðs og fjármálastjóra og ytri endurskoðanda.
Páll Hreinsson (PH): Hvenær fréttirðu fyrst af því að það væri ekki svo?
LS: Það er bara núna í þessari rannsókn. Og spurningin um hvernig svona gat gerst – ég held að það sé [...] bæði vegna þess, eins og þú segir,
að þetta var stjórnarformaðurinn, svona ef maður reynir bara að líta á sálfræðina á bak við þetta, og þetta er ekkert endilega það eina sem
stjórnendur bankans voru að taka til sín án þess að það væri eftirlit með því.
PH: Hvað ertu þá með í huga annað?
LS: Ja, ég er t.d. með í huga að það var einhver geymsla hérna inni í Skútuvogi eða einhvers staðar full af einhverjum bílum, veiðigræjum,
tjaldvögnum og einhverju svona dótaríi sem stjórnendur höfðu aðgang að, til dæmis. “