Icebank.

Rannsóknarnefndin telur tilefni til rannsaka frekar kaup Icebank hf. skuldabréf af viðskiptavinum sínum. Viðskiptin námu 8.000 milljónum króna af fyrirtæki sem var með eigið fé er nam 105 milljónum króna í árslok 2007. Nefndin telur að líkurnar á því að fyrirtækið gæti bætt Icebank 8.000 milljónir króna hafi verið „nánast engar“.

Nefndin telur nauðsynlegt að athuga þessi viðskipti nánar í ljósi þess hvort vera kunni að um málamyndargerning hafi verið að ræða. Icebank hf. gat hins vegar notað slíka samninga í bækur sínar með þeim hætti að ekki var lengur litið á umrætt skuldabréf sem markaðsáhættu Icebank hf. en það hafði aftur áhrif á útreikning á eiginfjárhlutfalli bankans.

Einnig telur rannsóknarnefndin ástæðu til að benda á háttsemi Kaupþings
sem milliliðar og lánveitanda við sölu á skuldatryggingum á sjálfan sig í september. Útgefandi lánshæfistengda skuldabréfsins var erlendur banki (þ.e. kaupandi skuldatryggingar), en kaupendur skuldabréfsins og þar með seljendur skuldatryggingarinnar voru stórir viðskiptavinir Kaupþings. Eins og fram kemur í kafla 7.3.6.3. gátu viðskiptavinir Kaupþings aðeins grætt á viðkomandi viðskiptum á meðan áhættan lá alfarið hjá bankanum. Rannsóknarnefnd telur tilefni til að þessi viðskipti verði rannsökuð nánar í ljósi þess hvort vera kunni að um auðgunarbrot sé að ræða.