Frá hádegisfundi Háskólans í Reykjavík og Háskóla Íslands í dag.

Arney Einarsdóttir, lektor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík, segir að mannauðsstjórnun hjá Fjármálaeftirlitinu og Seðlabankanum hafi verið mjög veik. Rekja megi skort á aðhaldi, aðgerðum, festu, ákveðni og eftirfylgni af hálfu þessara eftirlitsstofnana gagnvart bankakerfinu að einhverju leyti til veikrar mannauðsstjórnunar.

Þetta kom fram í máli Arneyjar á hádegisfundi HR og Háskóla Íslands í dag um þátt mannauðsstjórnunar í bankahruninu, að því er segir í tilkynningu.

Arney nefndi meðal annars að staða mannauðsstjóra hefði lengi vel ekki verið fyrir hendi hjá FME og enn fremur að sá stjórnandi hafi ekki haft sterka stöðu hjá Seðlabankanum.

„Þá voru vinnubrögð við ráðningar á æðstu stjórnendum stundum ófagleg og skortur var á mælikvörðum um frammistöðu þeirra. Þessar lykilstofnanir áttu einnig við ramman reip að draga varðandi samkeppnishæfni um vinnuafl, meðal annars vegna takmarkaðrar getu til að umbuna fyrir góða frammistöðu en einnig hugsanlega vegna tækifæra starfsfólks til þróunar og þjálfunar,“ er haft eftir Arney í tilkynningu.

Ásta Bjarnadóttir, lektor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og Gylfi Dalmann Aðalsteinsson, dósent í mannauðsstjórnun við viðskiptadeild Háskóla Íslands, fluttu einnig erindi á hádegisfundinum.
 
Ásta sagði í erindi sínu að mannauðsstjórnun bankanna hefði að mestu verið fagmannleg og fylgt viðurkenndum aðferðum, með þeirri undantekningu þó að kaupréttar-, hvata- og launakerfi hefði farið langt út fyrir eðlileg viðmið. Þá hafi ekki verið gætt nógu vel að reynslu, jafnvægi starfsþátta og fjölbreytileika í starfsmannahópnum við mönnun og ráðningar.
 
Hún sagði að umbunarkerfin hefðu gegnt því hlutverki að fá starfsmenn bankanna til að vinna eins og eigendurnir vildu. Því væri ekki við mannauðsstjórana að sakast hvernig fór með bankana.
 
Að lokum fór Gylfi Dalmann yfir helstu hlutverk mannauðsstjóra í útrásarfyrirtækjum. Í máli hans kom meðal annars fram að eitt meginhlutverk þeirra í útrásarferlinu hefði verið að innleiða fyrirtækjamenningu og gildi móðurfélaganna á nýjar starfseiningar. Þá sagði hann að mannauðsstjórar þyrftu að takast á við mörg siðferðileg álitamál í starfi sínu s.s. ráðningar, launamál, persónuupplýsingar og uppsagnir. Siðfræði væri í raun mikilvægur hluti af menntun mannauðsstjóra.