Vátryggingafélag Íslands var í Hæstarétti í dag gert að greiða pólskum karlmanni sem slasaðist alvarlega er hann stakk sér í Laugardalslaugina fyrir þremur árum tæpar 50 milljónir króna auk vaxta frá árinu 2007 í skaðabætur vegna slyssins. Eru þetta mun hærri bætur en héraðsdómur hafði dæmt tryggingafélagið til að greiða.

Er örorka mannsins metin 100% og að öllum líkindum verður hann upp á aðra kominn um alla ævi vegna skertrar starfsemi í handleggjum og höndum. Maðurinn hefur notið hjálpar bróður síns og vinar þeirra, en óvíst er hve lengi það getur orðið. Aðstæður hans eru mjög óvenjulegar þar sem hann á ekki aðra að hér á landi, að því er segir í niðurstöðu Hæstaréttar.

Óvarkárni sú, er hann sýndi í aðdraganda slyssins og leiðir til þess eftir almennum reglum skaðabótaréttar að hann er meðábyrgur að tjóni sínu, telst óveruleg en hann stakk sér af grynnri enda laugarinnar.

Saknæmi Reykjavíkurborgar, eiganda laugarinnar, felst í því að ekki var farið eftir fyrirmælum í reglugerð um greinilegar merkingar, sem þó átti að vera auðvelt án mikils kostnaðar.

Maðurinn slasaðist þegar hann stakk sér til sunds frá grynnri enda sundlaugarinnar í Laugardal, með þeim afleiðingum að hann rak höfuðið í botn laugarinnar og hlaut alvarlegan skaða af. p> VÍS hafnaði skaðabótakröfu mannsins á sínum tíma þar sem félagið taldi að slysið yrði ekki rakið til saknæmrar háttsemi starfsmanna sundlaugarinnar heldur til óaðgæslu mannsins sjálfs.

Voru manninum dæmdar bætur í héraðsdómi en þær voru hækkaðar úr rúmum 33 milljónum króna þá í tæpar 50 milljónir nú.

Í dómi Hæstaréttar kemur fram að merkingar um dýpi og um að dýfingar væru bannaðar hefðu ekki verið greinilegar og því væri ekki fullnægt fyrirmælum reglugerðar um hollustuhætti á sund- og baðstöðum. Fram kemur að sérstaklega væri brýnt að merkingar væru skýrar og ótvíræðar þar sem mikill fjöldi fólks af ólíku þjóðerni sækti sundlaugina.