Karl Sigurbjörnsson, Ragnhildur Benediktsdóttir og Geir Waage við upphaf fundar í morgun mbl.is/Eggert Jóhannesson

Biskup Íslands, Karl Sigurbjörnsson, og Geir Waage, sóknarprestur í Reykholti, sitja nú á fundi á biskupsstofu þar sem rædd eru málefni kirkjunnar og þagnarskylda presta. Ragnhildur Benediktsdóttir, lögmaður og skrifstofustjóri biskupsstofu, situr einnig fundinn.

Málefni kirkjunnar hafa verið ofarlega á baugi í umræðunni að undanförnu en Geir hefur meðal annars ritað greinar í Morgunblaðið um þagnarskyldu presta. 

Nýverið greindi Guðrún Ebba Ólafsdóttir, dóttir Ólafs Skúlasonar, fyrrverandi biskups,  frá samskiptum sínum við föður sinn.

Lýsti hún því hvernig hún hefði verið misnotuð af föður sínum í nokkuð langan tíma. Hún lýsti því hvernig hún hefði brugðist við, hvar hún hefði fengið aðstoð og frá starfi sínu með Stígamótum og í félaginu Blátt áfram.

Ólafur, sem lést fyrir tveim árum, var biskup Íslands frá 1989 til 1997. Eftir samtal sem Karl Sigurbjörnsson biskup átti við Guðrúnu Ebbu í fyrra bað hann öll fórnarlömb siðferðisafbrota af hálfu kirkjunnar manna opinberlega afsökunar.

Séra Kristján Björnsson, sem á sæti í Kirkjuráði, sagði í samtali við Morgunblaðið að  þjóðkirkjan standi ávallt með einstaklingum og samtökum sem vinni gegn kynferðislegu ofbeldi. Öll þöggun í þessum efnum sé slæm og því heppilegast að segja frá því sem fram fór á fundinum með Guðrúnu Ebbu.

„Hún bað um fund til að segja okkur frá samskiptum sínum við föður sinn, sagðist vilja sýna okkur hvað mann hann hefði haft að geyma, eins og hún orðaði það,“ segir Kristján. „Hún ákvað sjálf hversu ítarlega hún segði frá þessari reynslu sinni, hvernig hún hefði verið misnotuð af föður sínum í nokkuð langan tíma. Hún lýsti því hvernig hún hefði brugðist við, hvar hún hefði fengið aðstoð og frá starfi sínu með Stígamótum og í félaginu Blátt áfram.

Hún sagði svo sem ekkert frá þessu í smáatriðum og ég sá ekki ástæðu til að spyrja nánar. En þetta var ekki bara einhver snerting heldur alvarleg kynferðisbrot í mörg ár þegar hún var barn og unglingur. Þannig voru æskuár hennar og þetta voru þær heimilisaðstæður sem hún ólst upp við.“

Ásakanir Sigrúnar Pálínu Ingvarsdóttur á hendur Ólafi um kynferðislega áreitni komu fram um það leyti er Ólafur var að hætta fyrir röskum áratug. En kirkjan réð að sögn Kristjáns ekki yfir neinum stofnunum þá til að aðhafast í málinu. Aldrei hefðu komið upp mál af þessu tagi fyrr og engar reglur til.