Aðalmeðferðin fer fram í dómsal 101 í Héraðsdómi Reykjavíkur. mbl.is

Andri Vilhelm Guðmundsson sem ákærður er fyrir hrottafengna líkamsárás að morgni nýársdags neitaði að hafa orðið valdur að þeim áverkum sem lýst er í ákæru. Hann sagðist ekki hafa snert fórnarlamb sitt, karlmann á fertugsaldri, þegar það féll í jörðina og stóð ekki upp á ný. Þetta kom fram við aðalmeðferð málsins í dag.

Andri lýsti því að hann hefði verið á gangi í Hafnarstræti við hótelið 1919 þegar hann sá fórnarlambið en hann sagðist þekkja bróður hans. Hann hafi óskað fórnarlambinu gleðilegs nýs árs auk þess að spyrja um bróður hans. „Hann byrjaði bara að ýta mér og tjúllast upp og fer úr bolnum. Þá tjúllast ég upp og fer úr bolnum.“

Í kjölfarið hafi þeir farið að ýta hvor öðrum. Andri segir að hann hafi fallið í jörðina en staðið upp og haldið áfram að ýta sér. Á meðan hafi einhverjir verið að reyna stöðva slagsmálin. „Hann fellur svo aftur í gólfið og liggur.“

Andri segir bræði fórnarlambsins líklega að rekja til bróður hans sem hafi verið neyslu og skuldi pening „út um allt“, hann hafi því talið sig þurfa að verja hann.

Þegar hann var beðinn að lýsa falli fórnarlambsins sagði Andri að hann hefði dottið aftur fyrir sig niður tvær tröppur og lent á bakinu og höfðinu. Fórnarlambið hlaut höfuðkúpubrot með blæðingu í heila hægra megin á gagnaugasvæði, en mar vinstra megin í gagnstæðum hluta heila.

Spurður um áverkana kannaðist Andri ekki við að hafa verið valdur að þeim. Hann neitaði því að hafa sparkað  í fórnarlambið þar sem það lá í jörðinni. Eftir að fórnarlambið féll í jörðina gekk Andri í burtu þegar hann sá að það stóð ekki upp aftur.