Héraðsdómur Reykjavíkur hefur dæmt 24 ára karlmann, Andra Vilhelm Guðmundsson, í þriggja og hálfs árs fangelsi fyrir stórfellda líkamsárás á nýársmorgun. Honum er einnig gert að greiða fórnarlambi sínu eina milljón króna í miskabætur, og 750 þúsund krónur í sakarkostnað. Andri Vilhelm var einnig dæmdur í nóvember sl. í tveggja og hálfs fangelsi fyrir aðra stórfellda líkamsárás og fleiri brot.

Andri var ákærður fyrir að hafa utandyra við Hótel 1919 í Hafnarstræti í Reykjavík veist með ofbeldi að 34 ára karlmanni, m.a. sparkað í hann, svo hann féll í gangstéttina og síðan sparkað ítrekað í höfuð hans og líkama þar sem hann lá. Afleiðingar árásarinnar urðu þær að Ólafur hlaut lífshættulegan höfuðáverka, þ.e. höfuðkúpubrot með utanbastsblæðingu undir brotinu hægra megin á gagnaugasvæði og heilamar vinstra megin í gagnstæðum hluta heila.

Í læknisvottorði kemur fram að batahorfur fórnarlambsins séu nokkuð góðar, þó þannig að mar væri skemmd á heilavef sem gæti haft áhrif og leitt til persónuleikabreytinga og slakara minnis. Og ef heilafrumur dæju yrði heilastarfsemin slakari til framtíðar litið auk þess sem marið hafi verið nálægt talstöðvum og gæti því haft áhrif á tal.

Andri neitaði sök og kvað manninn líklega hafa dottið aftur fyrir sig þegar þeir áttust við. Hann hafi ekki komið þar að. Í málinu lá hins vegar fyrir framburður þriggja einstaklinga, sem öll urðu vitni að atburðinum, en tengjast hvorki Andra Vilhelm né fórnarlambi hans. Framburður þeirra var afdráttarlaus um atvik öll og lýstu þau atvikum þannig að Andri Vilhelm hafi sparkað í manninn sem við það hafi fallið aftur fyrir sig og niður tröppur framan við hótelið. Eftir fallið hafi fórnarlambið legið eftir og ekki hreyft sig. Andri Vilhelm hafi gengið rakleitt að því og sparkað ítrekað í höfuð þess eða trampað á því.

Þrjú vitni studdu framburð Andra Vilhelms en þau voru öll samferða honum nýársmorgun og eru vinir hans. Dómurinn taldi framburð allra þessara vitna haldin þeim annmarka að töluvert misræmi var á milli framburðar þeirra hjá lögreglu og fyrir dóminum. Gátu þau lítið borið um atvik er lögregla tók skýrslu af þeim í framhaldi af atburðinum en við aðalmeðferð málsins um sex vikum eftir atvikið var minni þeirra orðið töluvert betra um atvikin. Var skýring þeirra á breyttum framburði að mati dómsins ekki trúverðug.