Icesave-bollinn sígildi. Morgunblaðið/Ómar

„Menn neita að horfast í augu við að daginn eftir að þeir eru búnir að samþykkja Icesave þýðir það 26,1 milljarð í skattahækkanir til að greiða þegar áfallna hærri vexti,“ segir Þór Saari, þingmaður Hreyfingarinnar, um þörfina fyrir að auka álögur til að standa undir Icesave-samningnum.

„Þetta mun þýða hærri skatta, miklu hærri skatta, því að þetta eru ekki peningar sem að koma úr þrotabúinu. Þetta eru vaxtagreiðslurnar og við þurfum að borga vextina beint úr vasanum,“ segir Þór og bætir því við að annað hvort þurfi að hækka skatta strax eða slá lán fyrir upphæðinni sem síðan kalli á skattahækkanir síðar í framtíðinni.

„Hin leiðin er að fara í meiri niðurskurð.“

Almenningur þolir ekki meiri skattahækkanir

- Hvernig meturðu svigrúm einstaklinga til að taka á sig skattahækkanir?

„Ég held að það sé ekki neitt. Það er óþarfi að gaumgæfa hagtölur í því efni. Maður finnur það á eigin buddu. Ég held að meðaltekjumaðurinn sé með allt sitt í járnum,“ segir Þór og víkur að stöðu þjóðarbúsins.

„Ég hef haldið því fram lengi að fyrir utan Icesave séu skuldir þjóðarbúsins okkur ofviða. Hlutur fjármagnsins og þess sem að það tekur til sín af tekjum fólks, annað hvort með afborgunum af lánum eða í formi skatta til að standa straum af vöxtum af lánum ríkisins, er orðinn alltof stór nú þegar ... Við þetta bætist að umgjörð skuldastýringar ríkissjóðs er óviðunandi. Það er ekki eins og ríkisstjórnin viti það ekki. Hún vill hafa málin í þessum farvegi vegna þess að þá fæst ekki almennileg yfirsýn yfir stöðuna.“

Flytja ekki út meiri fisk

- Hvað með þau rök að það sé meiri verðmætasköpun á sjóndeildarhringnum sem geri ríkinu kleift að stækka tekjugrunn sinn?

„Maður heyrir það. En hvað á að gera? Á að flytja út fleiri fiska? Á að framleiða meira ál?,“ spyr Þór og tekur fram að vissulega séu vaxtarmöguleikar í öðrum greinum.

Þór Saari