Tekist á um frávísunarkröfu
Stefna slitastjórnar Kaupþings var birt Sigurði utan við hús sérstaks saksóknara í ágúst í fyrra. mbl.is/Ernir Eyjólfsson
Tekist var á um það í Héraðsdómi Reykjavíkur í dag hvort vísa eigi frá dómi kröfu slitastjórnar Kaupþings um að rift verði þeirri ákvörðun stjórnar bankans, að fella niður persónulega ábyrgð Sigurðar Einarssonar á lánasamningum vegna kaupa á hlutabréfum í bankanum.
Stjórn Kaupþings ákvað 25. september 2008 á formlegum stjórnarfundi að fella niður persónulega ábyrgð starfsmanna, sem höfðu keypt hlutabréf í bankanum og fengið til þess lán með veði í bréfunum. Í tilviki Sigurðar Einarssonar var um að ræða 549 milljónir króna.
Slitastjórn Kaupþings banka sendi í maí í fyrra um 80 starfsmönnum gamla Kaupþings tilkynningu um riftun á niðurfellingu persónulegra ábyrgða. Sigurður hefur hafnað þessu fyrir sitt leyti og er mál nú rekið fyrir héraðsdómi en Sigurður krefst þess að því verði vísað frá.
Ólafur Freyr Frímannson, lögmaður Sigurðar, vísaði í málflutningi um frávísunarkröfuna í dag meðal annars til þess, að Sigurður hefði flutt til Lundúna í upphafi ársins 2004 og búið þar síðan ásamt fjölskyldu sinni. Ekki væri hægt að höfða riftunarmál gegn honum hér á landi heldur væri varnarþing hans í Bretlandi og tilteknar undantekningar laga ættu ekki við.
Guðni Ásþór Haraldsson, lögmaður Kaupþings, sagði hins vegar að Sigurði hefði verið birt stefna utan við hús sérstaks saksóknara í Reykjavík í ágúst í fyrra þegar hann kom hingað til lands til yfirheyrslu. Sigurður hefði verið staddur í Reykjavík og því mætti stefna honum fyrir dóm í Reykjavík.
Ólafur Freyr vísaði einnig til þess að Kaupþing ætti enga lögvarða hagsmuni af því að fá ákvörðun stjórnar Kaupþings rift vegna þess að uppgjöri milli gamla og nýja Kaupþings væri löngu lokið og öll kröfuréttindi, þar á meðal lánasamningar Sigurðar og hugsanlegar fjárkröfur, hefðu flust til Arion banka í október 2008.
Guðni sagði hins vegar, að verulegir hagsmunir væru til staðar fyrir bú Kaupþings enda um verulega fjármunir. Sagðist hann ekki sammála því, að riftunarrétturinn hefði færst til Arion banka.
Sagði Guðni, að stjórn Kaupþings hefði tekið ákvörðun um að fella niður ábyrgð starfsmannanna en það hefði ekki byggst á neinni skyldu stjórnarinnar. Hún hefði tekið þessa ákvörðun þegar hún sá fram á það, að bankinn var að riða til falls. Hins vegar hefði bankastjórnin enga heimild haft til að mismuna hluthöfum eða skuldurum bankans með þessum hætti. Það hefði strítt gegn jafnræðisreglu hlutafélagalaga, sem bankinn starfaði undir, auk þess sem bankinn var á hlutabréfamarkaði.
