mbl.is/GSH

Hæstiréttur hefur vísað frá kröfu verjanda manns, sem er ákærður fyrir nauðgun, að hafna beri framlagningu vottorðs sálfræðings í málinu. Hæstiréttur staðfesti þar með úrskurð Héraðsdóms Norðurlands vestra um að sálfræðingurinn verði leiddur sem vitni í málinu.

Er maðurinn ákærður fyrir brot á 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga. Þar segir að það teljist nauðgun „að notfæra sér geðsjúkdóm eða aðra andlega fötlun manns til þess að hafa við hann samræði eða önnur kynferðismök, eða þannig er ástatt um hann að öðru leyti að hann getur ekki spornað við verknaðinum eða skilið þýðingu hans.“

Málinu var skotið til Hæstaréttar með kæru 19. maí sl. Var úrskurður Héraðsdóms Norðurlands vestra frá 17. maí kærður, þar sem fallist var á kröfu ákæruvaldsins um að lagt yrði fram vottorð sálfræðings frá 13. maí og hún jafnframt leidd fyrir dóminn sem vitni. Sálfræðingurinn átti viðtöl við brotaþola eftir að meint brot ákærða áttu sér stað.

Verjandi krafðist þess að hinn kærði úrskurður yrði felldur úr gildi og honum breytt á þann hátt að kröfu ákæruvaldsins um leggja fram áðurnefnt vottorð og kröfu um að sálfræðingurinn verði leidd fyrir héraðsdóm sem vitni í málinu yrði hafnað.

Verjandi taldi skjalið of seint fram komið og því hafi honum ekki gefist tími til að kynna sér efni þess. Þá taldi verjandi skjalið vera dulbúna matsgerð sem einhliða hafi verið aflað án aðkomu ákærða, en ekki læknisvottorð, að því er segir í úrskurði héraðsdóms.

Þar segir ennfremur að Hæstiréttur Íslands hafi ítrekað í dómum sínum í sakamálum vísað til vottorða af því tagi sem hér um ræði. Telja verði að vottorðið og vætti þess sem það ritaði geti mögulega varpað ljósi á líðan brotaþola eftir hinn meinta atburð.