Héraðsdómur sýknar kennara
Héraðsdómur Reykjavíkur hefur sýknað grunnskólakennara af ásökunum nemanda sem hélt því fram að kennarinn hefði ráðist á sig í skólanum fyrir 11 árum, eða árið 2000. Skal nemandinn fyrrverandi greiða 615.000 kr. í málskostnað.
Nemandinn fyrrverandi, sem er tæplega þrítugur í dag, sakaði kennarann um tilefnislausa og fólskulega árás í marsbyrjun árið 2000 þegar hann var nemandi í 10. bekk í Hvassleitisskóla. Kennarinn hafi neytt aflsmunar og þroska
til þess að veita sér áverka, og hafi afleiðingarnar verið alvarlegar og
varanlegar, að því er fram kemur í dómi héraðsdóms. Varanleg örorka var metin 5%.
Kennarinn neitaði sök.
Fyrir liggur að kennarinn hafi vísaði nemandanum út úr kennslustofu, en kennarinn sakaði hann um að kasta í sig tyggjói. Það kom síðar í ljós að annar einstaklingur bar ábyrgð á því.
Nemandanum og kennaranum greindi hins vegar á um atburðarásina.
Nemandinn, sem neitaði að yfirgefa stofuna, segir að kennarinn hafi þvingað sig út og læst á eftir. Nemandinn segist síðan hafa barið á hurðina og krafist þess að fá eigur sínar. Þá hafi kennarinn komið út ýtt sér og gripið sig hálstaki með báðum höndum og hert að. Nemandinn hélt því fram að hann hefði átt erfitt með andardrátt. Hann sagði ennfremur að kennarinn hefði skellt höfðinu á sér í vegg með þeim afleiðingum að hann hefði vankast. Næst hefði hann munað eftir sér á skrifstofu skólastjórans.
Kennarinn neitar slíkum ásökunum. Hann segist hafa sakað nemandann um að kasta í sig tyggigúmmí og að seinna hafi komið í ljós að nemandinn hafi ekki átt hlut að máli.
Nemandinn hafi hins vegar brugðist illa við, staðið upp og neitað að yfirgefa kennslustofuna. Kennarinn hafi þá tekið í öxl drengsins og leitt hann út úr stofunni og beðið hann jafnframt um að fara til skólastjóra. Því sé harðlega neitað, að kennarinn hafi á einhvern hátt skaðað nemandann við það að leiða hann út úr kennslustofu. Á engan hátt hafi hendi hans verið lyft upp, heldur hafi hann tekið í öxl stefnanda og leitt hann þannig út, án átaka. Þegar út á gang var komið hafi nemandinn algjörlega misst stjórn á skapi sínu.
Kennarinn sagði að nemandinn hefði átt við námserfiðleika að stríða auk þess sem ákveðin hegðunarvandamál hefðu komið upp hjá honum.
Nemandinn segist hafa farið á slysadeild Landspítalans í Fossvogi eftir atvikið þar sem hann hafi fengið greiningu og aðhlynningu. Þar hefði hann verið greindur með heilahristing, auk þess sem hann hefði fundið fyrir verkjum í höfði og hálsi. Nemandinn leitaði aftur slysadeild nokkrum vikum síðar og þá hefði verið mikla verki í baki og hnakka. Sagðist hann hafa verið greindur með háls- og baktognun.
Fram kemur í dómi hérðasdóms að ekkert vitnanna sem komu fyrir dóminn hafi stutt þær lýsingar nemandans að kennarinn hafi rifið hann upp og dregið hann á hægri hendinni út fyrir skólastofuna. Þá séu engin vitni að þeim atburði, sem nemandinn skýrir frá, að átt hafi sér stað á ganginum, eftir að kennarinn fór aftur fram og lokaði á eftir sér.
Vitni segjast hafa heyrt öskur, sem geti samræmst framburði nemandans sjálfs, sem kvaðst hafa verið reiður og verið með fúkyrði við kennarann.
Á hinn bóginn bera vitni, sem sáu nemandann á eftir uppi á kennaraskrifstofu og hjá skólastjóra og á göngum þar, að hann hefði kastað sér með hægri öxl á veggi og stóla. Er því ekki unnt að útiloka, að nemandinn hafi sjálfur valdið þeim áverkum, sem hann kveðst hafa fengið umræddan dag.
Þá var ekki unnt að styðjast við matsgerð læknis varðandi málsatvik, þar sem hann hafði atvikalýsingu einungis eftir nemandanum og dró m.a. ályktanir af framburði hans.
Í framburði nemandans fyrir dómi við aðalmeðferð hafi hins vegar komið fram að hann hefði lent í allnokkrum meiðslum. Bæði hefði hann ekið aftan á bifreið, auk þess sem ekið hefði verið aftan á
hann, en einnig hefði hann lent í íþróttameiðslum, þegar hann stundaði
fótbolta. Munu þau meiðsl hafa orðið
fyrir það atvik, sem deilt var um fyrir dóim.
Málið var fyrst höfðað á hendur kennaranum árið 2009, eða um 9 árum
eftir að
umrætt atvik átti sér stað. Héraðsdómur Reykjavíkur segir að nemandinn
hafi sýnt ótrúlegt tómlæti við að halda uppi kröfum sínum, en hann hafi á
engan hátt fært rök að þessum mikla drætti.





































