Fékk lán út á sumarbústað sem ekki var til
Skorradalsvatn. Sumarbústaðurinn var sagður vera í Skorradalshreppi. mbl.is/Árni Sæberg
Héraðsdómur Reykjaness hefur dæmt fyrrum fasteignasala til að greiða Íslandsbanka rúmar 13 milljónir króna. Fasteignasalinn gerði verðmat eftir myndum af sumarbústað sem bankinn lagði til grundvallar láns til þriðja aðila. Í ljós kom síðan að sumarbústaðurinn var ekki til.
Málið hófst árið 2007 þegar kona keypti sumarbústaðalóð í Skorradalshreppi. Þáverandi sambýlismaður konunnar sendi síðan kunningja sínum, sem er löggiltur fasteignasali, tölvupóst og bað hann um að gera verðmat fyrir sig á sumarbústað. Með fylgdu myndir sem sagðar voru af bústaðnum. Á sama tíma brunatryggði konan húseign í smíðum fyrir 25 milljónir króna.
Fasteignasalinn undirritaði verðmat fyrir bústaðinn þar sem honum er lýst fjálglega: „Um er að ræða fallegan nýbyggðan sumarbústað á góðum stað í Skorradal, bústaðurinn er nánast fullbúinn, verið er að klára uppsetningu á innréttingu í eldhúsi og fyrirhugað er að setja niður heitan pott. Að innan er bústaðurinn klæddur, með furupanel, sólbekkir eru úr eikarlímtré. Á gólfi bústaðarins er eikarparket, nema á forstofu og baði, þar eru flísar. Á baði er lítil innrétting og sturtuklefi. Stór verönd er í kringum húsið. Herbergin eru rúmgóð. Niðurstaða: Ég tel að umrædd eign sé einkar vel söluvæn. Húsið er rúmgott og opið, stofan björt og snyrtileg. Undirritaður verðmetur eignina eftir bestu samvisku og þekkingu og hefur engra hagsmuna að gæta varðandi verðmatið. Miðað við staðsetningu og ríkjandi markaðsverð er það mitt mat að ásett verð sé 23.400.000 krónur.“
Konan, sem átti lóðina, skrifaði skömmu síðar undir tvö skuldabréf hjá Glitni fyrir 10 milljónir króna og voru lánin með veði í bústaðnum. Ári síðar tjáði lögmaður konunnar bankanum síðan, að ekkert sumarhús væri á lóðinni. Var málið kært til lögreglu og sambýlisfólkið var ákært fyrir fjársvik. Maðurinn var sakfelld en konan sýknuð.
Bankinn stefndi fasteignasalanum síðan og krafðist þess að hann greiddi andvirði lánanna tveggja á þeirri forsendu, að þau hefðu verið veitt á grundvelli verðmats hans. Fasteignasalinn sagði að vinur sinn hefði blekkt sig og ekki væri óalgegnt að verðmat væri unnið eftir myndum.
Héraðsdómur segir hins vegar að fasteignasalinn hafi brugðist lagaskyldum sínum með því að hafa ekki kynnt sér ástand fasteignarinnar, gerð hennar og búnað af eigin raun. Því væri hann skaðabótaskyldur gagnvart bankanum.
