Tæpar níu milljónir úr ríkissjóði
Málsvarnarlaun verjenda Jóns Ásgeirs Jóhannessonar, Tryggva Jónssonar og Kristínar Jóhannesdóttur vegna skattahluta Baugsmálsins skiptast til hálfs á ákærðu og ríkissjóð. Heildarupphæðin nemur 17,7 milljónum króna og greiðast því 8,8 milljónir króna úr ríkissjóði.
Í niðurstöðukafla dóms Héraðsdóms Reykjavíkur er saga málsins rakin. Hún er sögð orðin löng og sviptingasöm. Upphaf málsins er rannsókn ríkislögreglustjóra sem hófst með húsleit í lok ágúst 2002. „Af þeirri rannsókn leiddi einnig mál það sem höfðað var gegn ákærðu og fleirum, einkum fyrir auðgunarbrot, brot gegn hlutafélagalögum og brot gegn tollalögum, 1. júlí 2005. Með dómi hæstaréttar Íslands 10. október 2005 var 32 ákæruliðum af 40 vísað frá dómi. Það sem þá stóð eftir af málinu var dæmt í héraðsdómi Reykjavíkur 15. mars 2006 og í hæstarétti 25. janúar 2007.“
Þá var aftur höfðað mál 31. mars 2006 á hendur ákærðu Jóni Ásgeiri og Tryggva og einum manni til, fyrir sakir sem vísað hafði verið frá dómi, eins og greint er frá að ofan. „Verulegum hluta þess máls var vísað frá dómi í hæstarétti 21. júlí sama ár. Efnisdómur um það, sem þá stóð eftir, var kveðinn upp í héraði 3. maí 2007 og í hæstarétti 5. júní 2008.“
Atvik skattahluta Baugsmálsins eru frá árunum 1998 til 2003. Rannsókn á þeim hófst hjá skattrannsóknarstjóra 17. nóvember 2003 og með kærubréfi þess embættis 12. nóvember 2004 var rannsóknin send ríkislögreglustjóra. Skýrslutökur í málinu hófust þar hins vegar ekki fyrr en um mitt ár 2006 og stóðu fram á haustið. Mál var að lokum höfðað í árslok 2008.
Málið hefur því verið fyrir dómstólum í tæp þrjú ár. Í niðurstöðu dómsins er vísað í 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og sambærilega 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu.
- Fyrri greinin hljóðar svo: „Öllum ber réttur til að fá úrlausn um réttindi sín og skyldur eða um ákæru á hendur sér um refsiverða háttsemi með réttlátri málsmeðferð innan hæfilegs tíma fyrir óháðum og óhlutdrægum dómstóli.“
- Hið síðara hljóðar svo: „Þegar kveða skal á um réttindi og skyldur manns að einkamálarétti eða um sök, sem hann er borinn um refsivert brot, skal hann eiga rétt til réttlátrar og opinberrar málsmeðferðar innan hæfilegs tíma fyrir sjálfstæðum og óvilhöllum dómstóli. Sé skipan hans ákveðin með lögum““
Dómurinn kemst að þeirri niðurstöðu að þremenningarnir hafi vegna þess dráttar sem orðið hefur á málinu ekki notið réttlátrar málsmeðferðar í skilningi þessara greina. Er einnig vitnað til þess að ákæruvaldið hafi ekki getað réttlætt dráttinn á málinu.





































