Úr safni mbl.is/Golli

Ingvar P. Guðbjörnsson - ipg@mbl.is

„Ástæða er til að hafa áhyggjur af bæði velferð dýra í dreifbýli og álagi sem þessi óvissa skapar bændum,“segir Jóhann Gísli Jóhannsson, bóndi á Breiðavaði í Eiðaþinghá, í leiðara sem hann ritar á vef Landssambands kúabænda í dag.

Allt frá því að ný skipan á dýralæknaþjónustu tók gildi 1. nóvember sl. hefur umræðan meðal búfjáreigenda víða um land verið hávær, ekki síst með tilliti til velferðar búfjár. Í leiðaranum er meðal annars sagt: „Vaktsvæði eru í mörgum tilfellum svo stór og erfið yfirferðar að ekki er einum dýralækni mögulegt að sinna þeim eins og gert er ráð fyrir í reglugerðinni.“

Nefnir Jóhann Gísli ýmis dæmi um annmarka nýrrar reglugerðar og nefnir að til séu dæmi þess að vakthafandi dýralæknir þurfi að fara yfir þrjá fjallvegi til að sinna þjónustu við bændur, slíkt geti ekki talist ásættanlegt, hvorki fyrir bóndann né dýralækninn.

Halldór Runólfsson, yfirdýralæknir. mbl.is/Golli

Áfram segir Jóhann Gísli: „Ríkisvaldið tók að sér að tryggja nauðsynlega almenna dýralæknaþjónustu til að tryggja dýravelferð í landinu. Þar hefur verið skorið niður, ekki eru alls staðar sólarhringsvaktir heldur einungis bakvakt og hefur verið mjög erfitt  að nálgast þau númer sem hringja á í.“ Þá segir að svæði sem dýralæknar eiga að sinna hafa stækkað umtalsvert og dæmi séu þess að dýralæknar hreinlega treysti sér ekki til starfsins.

Jóhann Gísli segir að það sé erfitt fyrir dýralækna að starfa á markaðslegum forsendum á sumum svæðunum og hvetur hann til þess að reynt verði að finna manneskjulegra umhverfi fyrir þá þannig að þeir treysti sér að koma til starfa á dreifbýlli svæðum landsins. „Tryggja þarf  þjónustuna og skapa bændum á þessum svæðum öryggi í starfi, því fátt er eins slítandi og að vera með mikið veika skepnu og ná ekki í dýralækni eða vita að það tekur langan tíma fyrir hann að komast á svæðið,“ segir Jóhann Gísli.

Jóhann segir það hljóta að vera kröfu bænda og dýraeigenda að Matvælastofnun taki til endurskoðunar dýralæknaþjónustu í dreifbýli og lagi þá annmarka sem komið hafa fram frá 1. nóvember síðastliðinn.

Að lokum varpar Jóhann því fram til umhugsunar hvort „mætti skoða möguleika á því að bændur geti gert samning við sinn dýralækni um að hafa neyðarlager af lyfjum við höndina, sem þeir geti gripið til, fyrir gripi sem þurfa bráðameðferð, að höfðu samráði við dýralækni sem myndi þá skrá lyfjagjöfina á viðkomandi grip“.

Aðspurður hvort þessi hugmynd Jóhanns komi til greina segir Halldór Runólfsson yfirdýralæknir að hann sjái ekki flöt á því. Heldur sé verið að draga úr því að menn sitji uppi með lyfjabirgðir og lyfjaafganga og að skýrsluhald um lyfjagjöf hafi einnig aukist.

Halldór segir að málin séu almennt í réttum farvegi, þótt vissulega heyrist kvartanir af sumum svæðum. Aðspurður hvernig málum sé háttað á Ströndum segir hann að breytingin hafi ekki haft neikvæð áhrif þar frá því sem áður var. Helst sé um erfiðleika að ræða á NV-landi.

Stutt er að minnast þess að enginn dýralæknir sótti um stöðu sem auglýst var í Húnaþingum í haust. Segir Halldór að gripið hafi verið til þess ráðs að gera samning við dýralækni í Skagafirði. Halldór segir þá þjónustu gefast almennt vel, en hann sagðist ekki geta sagt hversu lengi sú ráðstöfun stæði.

Í Skaftárhreppi skapaðist óvissa með þjónustu dýralækna eftir að héraðsdýralæknisumdæmið var sameinað í suðurumdæmi frá 1. nóv. sl. Segir Halldór að gerður hafi verið samningur við dýralækni úr Rangárvallasýslu um að þjónusta svæðið og til standi að hann hafi bækistöð á svæðinu og ekki sé vitað til annars en það sé í lagi.

Leiðara Jóhanns Gísla má finna hér.