Forsíða Nýs lífs.

Samkvæmt umfjöllun nýjasta tölublaðs Nýs lífs reyndi Jón Baldvin Hannibalsson að kyssa systurdóttur eiginkonu sinnar þegar hún var á unglingsaldri, hann fór inn í herbergi hennar að næturlagi og snerti hana „óþarflega mikið“. Hann sendi henni bréf, þar sem hann lýsti kynlífi sínu og samskiptum við vændiskonur. Málið var kært, en látið falla niður.

Þetta kemur fram í umfjöllun tímaritsins Nýs lífs sem kemur út í dag. Þar eru birtir kaflar úr bréfum Jóns til stúlkunnar, Guðrúnar Harðardóttur, og þar lýsir hann m.a. kynlífi sínu með eiginkonu sinni. Hann segist ennfremur hafa hitt vændiskonur, sem hafi verið á aldur við Guðrúnu og að þær hafi minnt sig á hana.

Ríkissaksóknari sagði brotin vera fyrnd

Bréfin sendi Jón Baldvin árin 1998 og 2001. Í blaðinu segir að ríkissaksóknari hafi sagt hin meintu eða ætluðu brot vegna fyrri brotanna vera fyrnd, en um þau seinni að þó að Jón Baldvin kunni að hafa gerst brotlegur samkvæmt íslenskum lögum verði einnig að hafa hliðsjón af lögum í Venesúela, þar sem Guðrún bjó þá. Samkvæmt þarlendum lögum verður brot gegn blygðunarsemi að fara fram á almannafæri til að teljast saknæmt.

Í umfjöllun Nýs lífs segir að Guðrún hafi lagt fram kæru á hendur Jóni Baldvini hjá lögreglunni í Reykjavík 6. september 2005 fyrir ætluð kynferðisbrot. „Sama dag var tekin af henni kæruskýrsla. Guðrún heyrði ekkert frekar af afgreiðslu kærunnar fyrr en lögmaður hennar, Sif Konráðsdóttir, spurðist fyrir um málið munnlega í símtali við rannsóknarlögreglumanninn sem tók kæruskýrsluna.

Kærunni var vísað frá

Í framhaldi af samtalinu sendi Sif skriflega fyrirspurn í tölvupósti til fulltrúa lögreglustjóra. 13. desember 2005, þremur mánuðum eftir að kæran var lögð fram, sendi fulltrúi lögreglustjóra Guðrúnu bréf þar sem henni var tilkynnt að ekki þætti ástæða til að hefja lögreglurannsókn. Rök lögregluembættisins voru þau að brotin teldust fyrnd auk þess sem bæði Guðrún og Jón Baldvin hefðu búið í öðrum löndum þegar ætluð brot hefðu átt sér stað. Kærunni var því vísað frá,“ segir í Nýju lífi.

„Háklassahórur“

Í bréfi sem Jón Baldvin skrifaði Guðrúnu frá Tallinn og birt er að hluta til í Nýju lífi segir hann: „Í A-Evrópu er alltaf fullt af háklassahórum á slíkum [veitinga]stað. Til að fá frið bauð ég einni með mér í mat. [...] Hún var cirka 18 (ert þú ekki að nálgast það?) [...] Hún slóst í för með mér á næsta stað sem var næturklúbburinn. Hann reyndist vera rússneskur (mafían) en af vægari sortinni. [...] Stelpurnar voru frá Rússlandi, Úkraínu, Póllandi og Litháen – og ein þeldökk frá Suður-Afríku. Þær voru á aldur við þig – allar slavnesk fegurð á háum hælum og með tagl, naktar nema með fíkjulauf fyrir hið allra heilagasta og streng um rassinn og mittið þvert.“