Frá Vatnaveröld í Reykjanesbæ. Mbl.is/Þorvaldur Örn Kristmundsson

Á undanförnum 20 árum má rekja 8 drukknanir og nærdrukknanir barna til þess að aðstandandi missti sjónar á þeim eitt andartak í sundlaug, líkt og gerðist í gær. Forstöðumaður Forvarnarhúss segir ástæðu fyrir því að reglur voru settar um að einn fullorðinn eigi ekki að hafa fleiri en tvö börn með sér í sund.

Snarræði 10 ára gamallar stúlku má þakka að ekki fór verr í gær þegar barn á fyrsta ári varð viðskila við föður sinn í Vatnaveröld í Reykjanesbæ og fór ofan í laugina. Herdís L. Storgaard, forstöðumaður Forvarnarhúss, segir að hlutirnir geti gerst mjög hratt við svona aðstæður.

Viðbrögð barna öðruvísi

„Það sem fólk kannski áttar sig ekki á er að börn undir fjögurra ára aldri eru í alveg sérstakri drukknunarhættu, vegna þess að viðbrögðin í kokinu á þeim eru mjög sterk. Það er til að varna því að þau kafni, en það sem gerist ef þeim svelgist á er að það getur lokast hastarlega fyrir öndunarveginn á þeim. Ef þau ná ekki að hósta þá getur það tekið 1 og ½ mínútu fyrir barnið að missa meðvitund, það gerist mjög snöggt.“

Þessi sterku viðbrögð líkamans, sem geta varað hjá börnum allt til 10 ára aldurs, eru m.a. það sem gerir það að verkum að við drukknun finnast þau oft fljótandi í sundlaugum, en ekki liggjandi á botninum eins og fullorðnir. „Þetta er kölluð þurrdrukknun, því þau gleypa ekkert vatn. Það lokast fyrir öndunarveginn og barnið missir fyrst meðvitund en fer svo í hjarta- og öndunarstopp.“

Eftirlitið ekki nægilegt?

Flestar sundlaugar landsins eru fjölsóttar af fólki með börn. Samkvæmt reglugerð sem tók gildi í upphafi árs 2011 verða börn yngri en 10 ára að vera í fylgd með fullorðnum, syndum einstaklingi, og er viðkomandi ekki leyfilegt að hafa fleiri en tvö börn með sér, nema um sé að ræða foreldri.

„Sumir hafa hnussað yfir því hvers konar forræðishyggja þetta sé, en það er alveg ástæða fyrir þessu,“ segir Herdís. Hún segir líka umhugsunarefni hvort gloppa sé í öryggisgæslu við sundlaugar. „Það er dálítið merkilegt að þegar svona gerist eru það yfirleitt sundlaugargestir sem finna þann sem er í vanda. Það eru mjög mörg dæmi um það og maður spyr sig af hverju þetta er svona. Það eru gerðar kröfur um mjög strangt eftirlit með sundlaugargestum, en það virðist ekki skila sér.“