Álag og lág laun almennra lækna
Þórunn Kristjánsdóttir thorunn@mbl.is
Fjórðungur almennra lækna sagði upp störfum á Landspítalanum um síðustu mánaðamót. Uppsagnir þessara 25 lækna taka gildi 1. apríl næstkomandi. Læknarnir starfa á kvenna- og lyflækningasviði. Hver og einn hefur sagt upp störfum á sínum forsendum. Um 100 almennir læknar starfa við spítalann.
Uppsagnarfresturinn er mánuður því ríkjandi kjarasamningur við almenna lækna er gerður til eins árs í senn. Kjarasamningurinn sem er í gildi er lágmarkssamningur, sá er ekki stofnanasamningur líkt og hjúkrunarfræðingar eru með. Samningar eru ekki lausir.
Læknarnir, sem hafa sagt upp störfum, hafa nú margir hverjir átt fundi með yfirlækni sinnar deildar til að fara yfir ástæður uppsagnanna. „Talsvert er um ábendingar um að starfsaðstöðu sé ábótavant,“ segir Erna Einarsdóttir, starfsmannastjóri Landspítalans.
„Ég tel ekki rétt að tjá mig að svo stöddu. Ég á enn eftir að hitta stjórnendur og sjá hvort og hvað þeir vilja bjóða,“ segir Ingibjörg Kristjánsdóttir, almennur læknir, sem starfar á lyflækningasviði. Hún segist standa við uppsögnina ef til þess kemur.
Ekki í samningsstöðu
„Við erum ekki í neinni samningsstöðu og gerum okkur grein fyrir því,“ segir Ómar Sigurvin Gunnarsson, formaður Félags almennra lækna.
Launakjörin og álagið eru það tvennt sem Ómar Sigurvin tínir til að sé helsta ástæðan fyrir uppsögnunum. Þá segir hann óánægju ríkja með fyrirkomulagið í starfinu sem lýsir sér með þeim hætti að læknum er ekki kleift að klára að sinna ýmsum verkefnum, þau ýmist bíði til morguns eða læknarnir vinni yfirvinnu sem þeir fái ekki greidda.
„Fólk er orðið langvarandi þreytt og getur ekki unnið við óbreyttar aðstæður,“ segir Ómar Sigurvin.
Hann er búinn að gera sínum yfirmönnum ljóst hvers vegna hann sagði upp, sem er fyrst og fremst vegna óánægju með launakjör. „Mér finnst, eins og mörgum öðrum, að maður fái ekki borgað í samræmi við álagið í starfi,“ segir Ómar Sigurvin.
Sjálfur er hann í sérnámi í fæðingu og kvensjúkdómum. Í sínu námi á hann eftir að vinna tiltekna vinnutíma á spítalanum, til að fá sérfræðiréttindin. „Þetta setur að sjálfsögðu þau plön í uppnám. Engu að síður er það þannig að ég vil fá borgað eins og mér þykir boðlegt,“ segir Ómar Sigurvin. Laun almennra lækna hafa dregist aftur úr launum annarra háskólamenntaðra starfsmanna ríkisins, en laun þeirra hafa hækkað um 8,4–8,7% frá árinu 2007. Ómar Sigurvin bendir á að þessi þróun sé ekki í takt við aðrar stéttir. „Ég hef átt jákvæðar samræður við mína yfirmenn og hef fulla trú á að þetta leysist,“ segir hann.
