Gróska í íslenskum tölvuleikjaiðnaði
Tölvuleikurinn Vikings of Thule er meðal afurða tölvuleikjafyrirtækisins íslenska, Gogogic, en leikurinn verður spilaður á Facebook.
Eftir Bjarna Ólafsson bjarni@mbl.is
Þessi gróska var til umfjöllunar í 28 síðna sérriti hins virta tölvuleikjatímarits Edge fyrir skömmu. Segir þar að íslenski iðnaðurinn sé um margt merkilegur, m.a. fyrir þær sakir að í stað þess að berjast innbyrðis sé samgangur og samvinna meðal íslensku fyrirtækjanna mun meiri en gerist og gengur erlendis.
Þá sé enga íslenska dreifingaraðila á tölvuleikjum að finna og því hafi íslensku tölvuleikjaframleiðendurnir margir gripið til þess ráðs að gefa út og selja leiki sína sjálfir, einkum á netinu. Eins og með svo margt annað hér hafi CCP riðið á vaðið, en lengi vel var tölvuleikur fyrirtækisins, Eve Online, aðeins seldur yfir netið.
Margs konar fyrirtæki
Fyrirtækin Gogogic og Sauma, sem reyndar á rætur sínar að rekja til Finnlands, einbeita sér að hönnun leikja, sem spilaðir eru í gegnum netvafrara. Dexoris hannar leiki fyrir farsíma, eins og reyndar fleiri íslensk leikjafyrirtæki. Þá eru aðilar sem erfiðara er að flokka eins og MindGames og CADIA. MindGames hannar leiki sem ætlað er að auðvelda fólki að þjálfa hugann og slaka á. Markmiðið er að með því að spilari noti tæki sem mæla heilabylgjur til að spila leikinn. Eftir því sem notandinn slakar meira á eða nær betri einbeitingu nær hann meiri framgangi í leiknum.CADIA, sem er gervigreindarmiðstöð Háskólans í Reykjavík, vinnur eins og nafnið ber með sér að þróun gervigreindarhugbúnaðar. Vinnur CADIA meðal annars að þróun hugbúnaðar sem getur lært og breytt sér sjálfur með eins konar sjálfsforritun. Fleiri fyrirtæki má nefna til sögunnar, eins og Betware sem m.a. hannar hugbúnað fyrir fjárhættuspil á netinu.
Í greininni segir að þegar nánar er rýnt í stöðu mála hér á landi sé það ekki eins undarlegt að hér sé að vaxa blómlegur leikjaiðnaður og virst gæti við fyrstu sýn. Hér séu langflestir íbúar með háhraða nettengingu og menntunarstig er mjög hátt. Þá sé mikil frásagnarhefð hér á landi, en leikjahönnun er jú aðeins ein birtingarmynd frásagnarlistarinnar.
Nýjungagirni Íslendinga hefur stundum verið talin til lasta, en í tilviki leikjahönnunar má líta á hana sem mikinn kost. Fyrirtæki eins og CCP og Betware njóta þess að stofnendur þeirra stukku strax á tækifæri sem þeir töldu sig sjá. Erfiðara væri fyrir þessi fyrirtæki að hasla sér völl á sínum sviðum ef þau væru að stíga sín fyrstu skref núna.

























