Rilke sagði mér að snúa mér að náttúrunni. Líkami minn er sú eina náttúra sem ég mögulega þekki. Líkamaleysi mitt hér er ónáttúra.
Rilke sagði mér að snúa mér að náttúrunni. Líkami minn er sú eina náttúra sem ég mögulega þekki. Líkamaleysi mitt hér er ónáttúra.

*

þú ert svo fallegur

svo fallegur

að mig langar að koma við vélindað og nýrun og lifrina

setjast á brisið og stökkva niður í magahólf

synda í sýrunum þar

*

æddu inn í mig

og þú sleppur aldrei út úr æðakerfinu

storknuðu

við hægt blóðstreymið

*

svo flaug hann inn um gatið

rétt smaug í gegn

og hann hugsaði með sér

mikið er ég glaður að ég er fugl en ekki maður

*

ég horfi á þig úr fjarska

ég er mjög langt í burtu og ég hugsa til þín með naflanum mínum

og svoldið öllum hárum á líkamanum líka

hárunum þunnu mjúku sem loða við alla húðina ljósa

og ég hugsa líka til þín með grófum skapahárum og

svitagarði undir höndum

hugsanir sem hanga í hárum

*

það fer ilmur um líkamann

svona blíðskaparilmur sem nær næstum út í kalda fingurna

og segir hjartanu að slá í takt

segja: ég get brosað til þín þessu

brosi sem vatnsdroparnir brosa

þegar þeir spýtast út úr fossinum frjálsir

Höfundur er háskólanemi.