Hérašsdómur Reykjaness frestaši refsingu manns sem var dęmdur fyrir lķkamsįrįs gegn eiginkonu sinni, m.a. meš žeim rökum aš hann hefši lagt hendur į hana ķ mikilli reiši og aš gögn bentu frekar til žess aš hśn kynni aš hafa valdiš bręšinni og įrįsinni meš žvķ aš tjį honum eša gefa ķ skyn aš hśn héldi fram hjį honum meš öšrum manni.

Ķ ljósi ašstęšna og atvika ķ mįlinu žótti dómnum rétt aš fresta refsingu mannsins ķ žrjś įr.

Hrędd og grįtandi

Mašurinn var įkęršur fyrir aš hafa tekiš konuna hįlstaki og hrint henni til og frį meš žeim afleišingum aš hśn hlaut tognun ķ hįlsvöšvum og hné auk įverka ķ andliti og hįrsverši.

Konan greindi frį žvķ aš mašurinn hefši beitt hana ofbeldi allt frį žvķ skömmu eftir aš žau giftust 1999.

Aš morgni 1. október 2003 hefši hśn komiš snemma heim og žį hefši mašurinn rįšist aš henni, slegiš hana ķ höfušiš og sakaš hana um aš vera meš öšrum mönnum. Žaš hefši hśn ekki veriš žó aš hann héldi žvķ fram. Mašurinn hefši sķšan vakiš hana aftur til aš ręša um sambandiš og sķšan skyndilega oršiš brjįlašur, tekiš hana hįlstaki og rifiš utan af henni fötin. Mašurinn hefši fariš fram en sķšan aftur rįšist aš henni og gert tilraun til naušgunar. Ķ dómnum segir aš frįsögn konunnar sé trśveršug og styšjist viš framburš vitna og įverkaskżrslu.

Lżsing mannsins var meš allt öšrum hętti. Hann sagši aš žau hefšu įtt ķ samförum en hętt žegar hśn hefši sagt frį žvķ aš hśn hefši veriš meš öšrum manni. Viš žetta hefši hann misst stjórn į skapi sķnu og lagt hendur į hana ķ bręši sinni. Hann myndi ekki nįkvęmlega hvaš hann hefši gert en sagšist hafa tekiš hana hįlstaki og "tuskaš hana til," eins og segir ķ dómnum. Einhverjar stympingar hefšu įtt sér staš og hśn hefši kastaš ķ hann hlutum. Hann neitaši aš hafa veitt henni žį įverka sem įkęrt var fyrir.

Ķ nišurstöšum dómsins segir aš af gögnum mįlsins žyki ljóst aš upphaf įtakanna megi rekja til erfišleika ķ sambśš žeirra. Taldi dómurinn sannaš aš įverkarnir į konunni hefšu stafaš af įrįs mannsins.

"Stormasamt"

Žį segir ķ dómnum aš viš refsimat yrši aš lķta til žess aš samkvęmt frįsögn konunnar hefši sambśš hennar og įkęrša veriš stormasöm allt frį žvķ aš žau giftust og išulega komiš til įtaka milli žeirra, įn žess aš séš yrši aš žaš hefši leitt til kęrumįla. Ķ žessu tilviki hefši mašurinn lagt hendur į hana ķ mikilli bręši og hnķgi gögn mįlsins frekar aš žvķ, aš konan "kunni aš hafa valdiš žvķ". Žeim beri saman um aš mašurinn hafi haldiš aš hśn héldi fram hjį honum meš öšrum manni og mašurinn hafi um morguninn viljaš hafa viš hana samfarir, en horfiš frį žvķ ķ mišjum klķšum til aš hringja ķ yfirmann į vinnustaš hennar. Žetta styddi frįsögn hans um aš hśn hefši žarna tjįš honum eša gefiš ķ skyn aš hśn vęri meš öšrum manni.

Konan kęrši manninn viku eftir įrįsina. Dómarinn sagši konuna hafa veriš seina til aš kęra og ekki gert žaš fyrr en ķ framhaldi af žvķ aš hśn fékk ekki son žeirra tekinn frį įkęrša meš lögregluvaldi.

Gušmundur L. Jóhannesson kvaš upp dóminn. Arnžrśšur Žórarinsdóttir, fulltrśi sżslumanns, sótti en Brynjar Nķelsson hrl. var til varnar.