Hleypur í minningu Sjonna Brink
Þóra Sigurðardóttir thora@mbl.isRakel Garðarsdóttir Versturportari með meiru ætlar að hlaupa í Reykjavíkurmaraþoninu á laugardaginn í minningu Sjonna Brink. Stefnan er tekið á tíu kílómetra hlaupið og segist hún treysta því að Reykvíkingar mæti á svæðið og hvetji hlauparana áfram á lokasprettinum - sem hún býst við að verði nokkuð erfiður.
Áheit Rakelar renna til góðgerðarsamtakanna Heilaheill, sem er félag sem samanstendur af þeim er fengið hafa slag, heilablóðfall, heilblæðingu, blóðtappa eða súrefnisþurrð af einhverju tagi, aðstandendum og fagaðilum og öllum þeim er hafa áhuga á málefninu.
„Ég þekki persónulega allt of marga sem hafa látist úr slíkum veikindum og finnst ansi þarft að verja meiri fjármunum til rannsóknar á þessum veikindum, en þess má geta að það er um það bil tveir sem fá þetta á dag hér á landi. Það er of mikið um að ungt fólk sé tekið frá okkur alltof snemma af völdum heilablóðfalls eða blóðtappa. Ég ætla því að hlaupa í minningu Sjonna Brink, sem varð bráðkvaddur á heimili sínu af völdum heilablóðsfalls, fyrr á þessu ári.“
Aðspurð segir Rakel að æfingar hafi ekki verið stífar en einhverjar þó. „Ég stunda fótbolta með keppnisliðinu FC Ógn og hafa mínar æfingar farið fram á fótboltavellinum í vetur og sumar. Ég hef tekið skokktúra hér og þar en þeir hefðu alveg mátt vera fleiri og lengri. Ég treysti á borgarbúa að hvetja okkur áfram á leiðinni. Það er ótrúlegt hvað það gefur manni mikið aukapúst.“
Mataræðið var jafnframt tekið í gegn og segist Rakel hafa hætt að borða uppáhaldssúkkulaðið sitt fyrir nokkrum vikum til að koma sér í form. „Annars borða ég yfirleitt hollan mat. Ég borða hafragraut á morgnana og tek mín vítamín. Ég hætti að reykja fyrir þó nokkru og við það fann ég rosalega mikinn mun á þolinu. Svo reyni ég að halda mig frá nautakjöti kvöldið fyrir hlaup og að sjálfsögðu sælgæti.“
Tónlist skiptir líka máli á meðan hlaupið er og segir Rakel að það henti henni best að hlusta á hart rokk ef markmiðið er að spretta úr spori en ef um rólegri hlaup er að ræða þá hlusti hún oft á norska útvarpið.
Á hlaupadaginn sjálfan verður ræst snemma og því verður undirbúningi háttað eftir því. „Hlaupið er svo snemma um morguninn að ég býst við að vera að þrífa stírurnar úr augunum í hlaupinu. Vonandi snúsa ég lítið og næ að fá mér banana eða graut. Svo eru allskyns drykkir í boði hér og þar á brautinni,“ segir hún og vonast til að klára hlaupið á 50 mínútum.
Eins segir Rakel að mikilvægt sé að vita hvenær líkaminn er til í lokasprettinn. „Það skiptir miklu máli að átta sig á því hvar og hvenær maður getur byrjað að spretta úr spori í mark. Svo er ekki verra að klæðast svörtum víðum hlaupabuxum ef grindarbotnsvöðvarnir klikka því ekki getur maður farið að taka pissustopp á leiðinni,“ segir Rakel að lokum.
Hægt er að heita á Rakel og Heilaheill hér.





















