Kristín Heiða Kristinsdóttir khk@mbl.is

„Ég geng sex til átta kílómetra hvern einasta dag allt árið. Ég syndi líka tíu kílómetra í hverri viku og svo hjóla ég þegar hægt er að hjóla vegna færðar. Ég hjóla alltaf til og frá vinnu á sumrin og þess á milli fer ég í góða hjólreiðatúra. Að meðaltali hreyfi ég mig í sjötíu mínútur daglega. Þar fyrir utan fer ég í fjallgöngur bæði innanlands og utan. Þó það sé gaman að fara til útlanda í gönguferðir þá finnst mér ekki síður gaman að ganga á íslensk fjöll. Síðastliðið haust gekk ég til dæmis með systur minni upp á Kaldbak við Eyjafjörð sem var mikill sigur, því við sukkum í snjó upp að hné í hverju skrefi,“ segir Lísbet Grímsdóttir yfirlífeindafræðingur á klínískri lífeindafræðideild Landspítala- háskólasjúkrahúss en hún hefur tvisvar fengið platínuverðlaunin í Lífshlaupinu, heilsu- og hvatningarverkefni ÍSÍ sem fór af stað í fimmta sinn nýlega.

„Ég á Lífshlaupinu mikið að þakka, því það er svo mikil og góð hvatning að taka þátt í því verkefni. Ég tók fyrst þátt í Lífshlaupinu fyrir fimm árum, þegar það fór af stað í fyrsta sinn. Á þeim tíma synti ég reglulega í Laugardalslauginni og þar hitti ég sundkonu sem sagði mér hversu hvetjandi það væri að skrá sig í Lífshlaupið til að hafa yfirlit yfir hversu mikið maður hreyfði sig. Ég synti, hjólaði og gekk, en hægt er að ná platínumerki í Lífshlaupinu með því að hreyfa sig daglega í 30 mínútur eða meira í 335 daga og mér tókst að gera það, samfleytt. Ég er mjög þakklát fyrir að vera svo hraust að hafa aldrei verið veik í heilt ár og þar af leiðandi getað hreyft mig á hverjum degi. Ég tel reyndar að hreystin sé hreyfingunni að þakka, en ég tek líka lýsi og hugsa vel um mataræði mitt.“

Á hækjum í marga mánuði

Lísbet segist vera stolt af því að ná þessum platínuárangri, sérstaklega í ljósi þess að hún lenti í aðgerð sem ekki átti að gera á hné árið 2009 og hún átti aldrei að geta náð sér. „Ég var á hækjum í marga mánuði og ég mátti ekki tylla í fótinn í hálft ár. Það var ekki auðvelt fyrir manneskju eins og mig sem var vön að hreyfa sig mikið. En að lokum tók ég þá ákvörðun að láta þetta ekki eyðileggja líf mitt og ég ætlaði ekki að láta þetta stoppa mig í því að stunda hreyfingu. Ég fór því af stað þó hægt gengi í byrjun og Lífshlaupið kom sterkt inn í því að halda mér við efnið. Ég segi stundum að ég hafi gengið mig út úr þessum hnjávandamálum. En það var ekki átakalaust og ég fann til í hverju skrefi til að byrja með og bólgnaði, en þannig er það ekki lengur. Ég finn vissulega ennþá til, en það er minna en áður var. Áður en ég fór í þessa aðgerð þá gekk ég einu sinni til tvisvar í viku upp á Esjuna á sumrin og líka stöku sinnum á veturna. Núna geri ég eðli málsins samkvæmt minna af því að fara á fjöll.“

Líka næring fyrir sálina

Lísbet segist vera orðin háð því að hreyfa sig. „Ætli ég sé ekki orðin fíkill að þessu leyti. Þegar snjórinn var sem mestur núna um daginn þá tók ég strætó í vinnuna á morgnana en gekk alltaf heim, alveg sama hvernig veðrið var. Ég óð bara skaflana og það var dásamlegt, ég kom alltaf endurnærð heim,“ segir Lísbet sem byrjaði að stunda reglulega hreyfingu þegar hún var um fimmtugt. „Þá var ég aðallega í sundi en bætti við fjallgöngunum þegar ég frétti af sundhópi sem var á leið til Grænlands í gönguferð. Ég skellti mér með þeim og það var frábær ferð. Í framhaldi af því fór ég í gönguferð til Perú og ég hef farið í margar lengri gönguferðir síðan, innanlands og utan. Ég gekk til dæmis í Himalaya á Indlandi á fjallið Stok Kangri árið 2005, en það er hvorki meira né minna en 6.154 metrar að hæð. Ég hef farið nokkrum sinnum á Hvannadalshnjúk og önnur íslensk fjöll, ég gekk til dæmis yfir Skeiðarárjökul. Það sem dregur mig upp á fjöll er sú staðreynd að ég finn helgidóm kyrrðarinnar á fjöllum. Og ég get vissulega líka fundið svipaða tilfinningu á göngu meðfram hafinu hér við borgina. Þetta er semsagt ekki síður næring fyrir sálina en líkamann,“ segir Lísbet sem tekur á hverju ári þátt í Lífshlaupinu og núna er hún bæði skráð í einstaklingskeppnina og í vinnustaðahóp. „Ég fæ mikið út úr því að skrá niður alla mína hreyfingu og hafa góða yfirsýn. Ég er með sérstakt úr sem er með skrefateljara og svo er ég líka með kílómetrateljara á hjólinu.“