Sigurður Bogi Sævarsson sbs@mbl.is

Gullleitartæki, loðpels, mynd af Mónu Lísu og leirbrenndur snjótittlingur er meðal þess sem fæst í versluninni Notað og nýtt við Skemmuveg 6 í Kópavogi. Í versluninni höndlar Arnar Laufdal Aðalsteinsson með húsgögn og heimilismuni sem hann tekur í umboðssölu. Og það er nóg að gera enda er nytjahyggjan ráðandi meðal fólks í dag.

Sparsemi var hallærisleg

„Þetta var ekki svona í góðærinu. Þá þótti fólki hreinlega sjálfsagt að henda út eldri húsgöngum og kaupa ný til dæmis í dýrum hönnunarverslunum. Núna er allt annað uppi á teningnum. Og sé fólk að kaupa nýtt finnst því sjálfsagt að selja sófana, borðin, stólana og raunar hvað sem er. Hugarfarið er bara einfaldlega þannig. Og góðu heilli er fólki líka með mjög hóflegar hugmyndir um verðlagningu. Fínt sófasett í stofuna færðu hér fyrir svona 50 þúsund og stundum lægri upphæðir,“ segir Arnar sem í áraraðir rak verslunina Skeifuna – húsgagnamiðlun. Árið 2007 var hins vegar svo komið að sjálfhætt var.

„Á ákveðnum tímapunkti höfðu flestir sand af seðlum og sparsemi var hallærisleg. Allt skyldi á haugana og í stofuna voru keyptir breiðir sófar, svartir eða hvítir sem voru tískulitir þessa tíma. En svo hrundi allt og nú vill fólk fá að minnsta kosti fáeina þúsund kalla þegar skipta þarf einhverju út á heimilinu,“ segir Arnar sem gjarnan fær í umboðssölu heilu dánarbúin. Og stundum kemur fólk og vill selja sitt áður en það heldur í víking og í leit að nýrri framtíð í Noregi þangað sem svo margir Íslendingar hafa flutt á síðustu misserum.

Pottar, pönnur og hnífupör

Sala á notuðum vörum er talsvert breytt frá því sem áður var. Áður voru smáauglýsingar dagblaðanna mikilvægt markaðstorg en nú liggur landið öðruvísi. Auglýsingar á Netinu og samfélagsmiðlum eru áberandi og þar má satt að segja fá allt milli himins og jarðar.

„En núna þegar bensínlítrinn er kominn í 250 kr. kostar auðvitað sitt að rúnta vítt og breitt um allt höfuðborgarsvæðið til að skoða húsgögn. Fólk hlýtur að vilja hafa á sama stað allt sem þarf,“ segir Arnar sem fær allt mögulegt í sölu; til dæmis stofuhúsgögn, eldhúsborð, stóla, skápa, kommóður, rúm og svona mætti áfram telja.

„Sumir þurfa og vilja líka koma eldhúsáhöldum í verð; pottum, pönnum, hnífapörum og slíku og Mávastell eru alltaf fljót að seljast komi einhver með slík. Já, ég hugsa að ef ungt par með eitt barn væri að hefja búskap með tvær hendur tómar gæti það vel sloppið með 250 þúsund krónur og væri þá komið með alveg þokkalegt innbú,“ segir Arnar sem tekur þriðjung af andvirði seldrar vöru í umboðslaun.